Hylaeus brevicornis – Samotka średnioplama

Colletidae – Lepiarkowate
Głowa czarna, u obu płci trapezoidalna. Czoło gęsto punktowane, przez co relatywnie mało lśniące – wręcz matowe. Nadustek samicy czarny, samca biały. Jasne plamy twarzowe o kształcie charakterystycznym dla gatunku, różne u każdej z płci – u samicy wąskie i słabo zgrubiałe po środku. Tułów i odwłok czarne, słabo owłosione, lśniące. Guzy skrzydłowe i tegule z białą plamką. Tergity bez przepasek i bez jasnych strzępin na krawędziach. Uda czarne. Tylne golenie z białą plamą nasadową. Czułki czarne. Skrzydła przezroczyste; w przednim skrzydle 2 komórki kubitalne Cu.

Finlandia 27.07.2015 ♀ Fot. Pentti Ketola

Finlandia 27.07.2015 ♀ Fot. Pentti Ketola

  1. Status. Nierzadka, miejscami liczna
  2. Siedlisko. Lasy, torfowiska, wrzosowiska, łąki i murawy – chętnie o wapiennym podłożu. Nie unika terenów ruderalnych. Gniazduje najchętniej w pustych łodygach, najczęściej jeżyn
  3. Wymiary. Długość ciała 4-5.5 mm
  4. Aktywność. Maj – październik
  5. Lokalizacja. Finlandia
  6. Pokarm. Nektar; chętnie odwiedza kwiaty roślin z różnych rodzin – jest polilektyczna. Larwy żywią się mieszaniną pyłku i nektaru. Samice transportują pyłek na szczotkach tylnych goleni oraz w wolach przełyku wraz z nektarem
  7. Podobne. Inne samotki, a zwłaszcza Hylaeus gredleri, u której punktowanie czoła jest gęstsze, przez co bardziej matowe
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Pentti Ketola
  9. H.brevicornis w iNat

Łódź 08.08.2026

avidal

Zostaw odpowiedź