Crabronidae – Grzebaczowate
Oczy samicy zielonkawe z subtelnym, ciemnym plamkowaniem. Oczy samca czarne. Warga górna zmodyfikowana w długi dziób. Na prescutum para wąskich, żółtych lub białych plam. Scutellum łukowato, jasno obwiedzione – lub pozbawione takiej obwódki. Tułów u południowoeuropejskich populacji krótko, lecz gęsto owłosiony. Odwłok czarny z żółtymi lub białymi (populacje azjatyckie i z regionu czarnomorskiego) przepaskami o zgrubiałych bokach. Przepaska na pierwszym tergicie rozerwana po środku (populacje południowoeuropejskie) lub nieprzerwana (populacje azjatyckie i z regionu czarnomorskiego). Przepaski na pozostałych tergitach nieprzerwane. Wierzchołek odwłoka zawsze żółty lub biały – nigdy czarny. Przednie stopy samicy wyposażone w grzebieniaste, długie szczeciny ułatwiające kopanie – stąd łacińska nazwa gatunkowa. Przednie stopy samca bez takich szczecin – człony 1-3 jednostronnie wydłużone i zaczernione.
- Zasięg. Europa na południe od Sudetów i Karpat, północna Afryka, region czarnomorski, Kaukaz, centralna Azja
- Siedlisko. Suche tereny piaszczyste – w tym wydmy nadmorskie. Gatunek termofilny
- Wymiary. Długość ciała 13-22 mm. Jest zatem większa od naszej Bembix rostrata
- Aktywność. Maj – wrzesień
- Lokalizacja. Ukraina, Hiszpania. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Pyłek, nektar. Dla larw samica łowi rozmaite muchówki
- Podobne. Kilka innych gatunków z rodzaju różniących się detalami ubarwienia, czy tez kształtem przepasek odwłokowych – a przede wszystkim budową przednich stóp
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Efarilis faluke
- Uwagi 2. Nazwa gatunkowa nadana przez Insektarium
- B.tarsata w iNat
Crabronidae i Sphecidae - Świat
Łódź 15.08.2026



