Crabronidae – Grzebaczowate
Oczy duże, zielonożółte z wąskim, jasnym podkreśleniem tylnych krawędzi. Scutum czarne. Scutellum żółte z czarną, owalną, niedomknięta plamą. Postscutellum żółte. Tergity czarne z żółtymi, szerokimi przepaskami – przepaska na 1-ym tergicie o charakterystycznym kształcie, silnie przewężona i na ogół wąsko rozerwana po środku. Wierzchołek odwłoka uzbrojony w długie kolce – cecha diagnostyczna rodzaju. Biodra czarne. Tegule żółte. Trzonek czułków żółty, u niektórych osobników z drobną czarną plamką na wierzchniej stronie. Skrzydła lekko, brązowawo przyciemnione – w przednim skrzydle 2 komórki dyskoidalne i 3 komórki kubitalne.
Hiszpania – Almeria 06.08.2013 ♀ Fot. faluke
- Zasięg. Wykazywany z Hiszpanii i południowej Francji, zapewne obecny również w krajach Maghrebu. Obserwowany rzadko
- Siedlisko. Zarośla kserotermiczne, suche łąki i murawy z roślinami krzewiastymi. Chętnie zasiedla solniska. Gniazduje w ziemi
- Wymiary. Długość ciała przeciętnie 17-22 mm
- Aktywność. Apogeum pojawu od lipca do września
- Lokalizacja. Hiszpania. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Nektar, soki roślinne. Dla larw samice łowią duże i średniej wielkości szarańczaki, nawet większe od nich samych – często są to gatunki z rodzaju Heteracris, które zwykle odpoczywają i żerują na krzewach. Ofiarę transportują wlocie – aby ułatwić sobie start z ciężka zdobyczą, wspinają się na wysokie rośliny zielne o sztywnych łodygach oraz na krzewy
- Podobne. Liczne inne gatunki z rodzaju, różniące się detalami ubarwienia. W Polsce możliwy do odnalezienia tylko jeden z nich – krytycznie rzadki ponowczyk szarańczakowiec Stizus perrisi
- Uwagi. Autor obserwacji – faluke
- Uwagi 2. Nazwa gatunkowa nadana przez Insektarium
- S.continuus w iNat
Hiszpania – Almeria 08.08.2023 ♀ Fot. faluke
Hiszpania – Almeria 08.08.2023 ♀ Fot. faluke
Łódź 20.03.2024