Halictidae – Smuklikowate
Znany tez jako pseudosmuklik wierzbowo-wiśniowy. Ciało czarne. Głowa relatywnie krótka i szeroka, eliptyczna – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Tergity silnie lśniące z przepaskami poprzecznymi utworzonymi z białych, przylegających włosków. Tylne krawędzie tergitów prześwitujące, (wyglądają jakby były miedziście podkreślone), co wyróżnia go na tle wielu innych smuklików. Nogi czarne poza żółtymi stopami.
Niemcy – Kolonia 21.04.2026 Fot. Cristina Krippahl
Niemcy – Kolonia 25.03.2025 Fot. Cristina Krippahl
- Status. Skrajnie rzadki. Współcześnie wykazany jedynie w Wielkopolskiego PN (2009 rok)
- Siedlisko. Murawy kserotermiczne, murawy o charakterze stepowym, wygrzane łąki, prześwietlenia w widnych dąbrowach
- Wymiary. Długość ciała samicy 6.5 – 8 mm
- Aktywność. Marzec/kwiecień – maj. Jedno pokolenie w sezonie
- Lokalizacja. Niemcy
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru; odwiedzają kwiaty z różnych rodzin (gatunek polilektyczny)
- Podobne. Liczne inne pseudosmukliki różniące się na ogół dłuższą głową, a niektóre także nieprześwitującymi tylnymi krawędziami tergitów
- Uwagi. Znanym kleptopasożytem gniazdowym jest Sphecodes majalis
- Uwagi 2. Autorka obserwacji – Cristina Krippahl
- L.pallens w iNat
Łódź 10.08.2026