Megachilidae – Miesierkowate
Ciało o walcowatym pokroju, intensywnie czarne. Żuwaczki relatywnie małe, a warga górna (labrum) niewydłużona. Na odwłoku brak przepasek z jasnych włosków na krawędziach tergitów. Wierzchołek odwłoka samca z dwoma krótkimi ząbkami. Szczoteczka brzuszna niepozorna, żółtawa. Oczy ciemne, bez wyraźnego plamkowania. Czułki proste, nie zakrzywione u żadnej z płci.
24.06.2025 Fot. Jan Sołowiej
24.06.2025 Fot. Jan Sołowiej
24.06.2025 Fot. Jan Sołowiej
24.06.2025 Fot. Jan Sołowiej
- Status. Nierzadka, miejscami liczna – mimo to obserwowana rzadko
- Siedlisko. Skraje lasów, polany, łąki, ogrody, sady, wrzosowiska, zarośla kserotermiczne. Gniazduje najczęściej w martwym drewnie, wykorzystując m.in. opuszczone chodniki owadów ksylofagicznych; regularnie na miejsce gniazdowania wybiera drewniane konstrukcje – np. budynki gospodarcze lub ogrodzenia
- Wymiary. Długość ciała 4-6.5 mm. Nasza najmniejsza nożycówka wraz z Chelostoma distinctum
- Aktywność. Czerwiec – wrzesień
- Pokarm. Nektar. Larwy zjadają nektar i pyłek, które zgromadziły samice; zdecydowanie najchętniej zbierają je z jaskrów, rzadziej z innych jaskrowatych
- Podobne. Chelostoma rapunculi i Chelsotoma florisomne są większe, a na ich tergitach widoczne są jasne przepaski odwłokowe; mają też masywniejsze żuwaczki. Bardzo podobna nożycówka szarobrzucha Chelostoma distinctum jest znacznie rzadsza i pojawia się wcześniej w sezonie – już w maju; lata do lipca. Różni się m.in długością bioder (są krótsze), ciemniejszą szczoteczką brzuszną u samicy i dłuższym owłosieniem wierzchołka odwłoka u samca
- Uwagi. Autor obserwacji – Jan Sołowiej
- Uwagi 2. Identyfikacja Justyna Kierat
- Ch.campanalurum w iNat
Łódź 28.06.2025