Megachilidae – Miesierkowate
Poprzednio pod nazwą Coelioxys rufocaudata, co trafnie ujmowało diagnostyczne dla gatunku ubarwienie wierzchołka odwłoka. Ciało czarne. Twarz ciemniejsza u samca. Odwłok z przepaskami poprzecznymi na tylnych krawędziach tergitów utworzonymi ze sprasowanych, białych włosków. Odwłok u samicy zaostrzony i zwężający się ku tyłowi – wierzchołek odwłoka silniej wydłużony i bardziej szpiczasty, niż u innych ściesek. Dodatkowo wierzchołek odwłoka często bywa czerwonawy. U samca odwłok ścięty.
Lubin 2022 Fot. Meadowlark
- Status. Rzadko obserwowana, nieliczna. Występuje w całym kraju
- Siedlisko. Skraje lasów, ukwiecone łąki i polany, ogrody; plastyczna ekologicznie
- Wymiary. Długość ciała samicy 6-8 mm; samce dorastają do 7 mm
- Aktywność. Czerwiec – sierpień; jedno pokolenie w sezonie
- Lokalizacja. Dolnośląskie
- Pokarm. Nektar i pyłek. Larwy zjadają mieszaninę pyłku i nektaru zgromadzoną przez gatunki żywicielskie, do których zaliczają się Megachile rotundata i Megachile apicalis
- Podobne. Pozostałych 12 krajowych gatunków ściesek – są one bardzo podobne; identyfikacje ułatwia kształt i ubarwienie wierzchołka odwłoka
- Uwagi 2. Autorka obserwacji – Meadowlark
- C.echinatus w iNat
Łódź 09.01.2024