Megachilidae – Miesierkowate
Głowa i tułów czarne, jasno owłosione. Dolna krawędź nadustka samicy z wyraźnym wyrostkiem o zaokrąglonych krawędziach – cecha diagnostyczna gatunku. Odwłok czarny z jasnymi przepaskami poprzecznymi na wszystkich tergitach, wyraźnie przewężonymi po środku lub wręcz przerwanymi (zwłaszcza na tergitach 4-5). Boki tergitów 2 i 3 u obu płci z nieco wypłaszczonymi i pozbawione punktowania, owalnymi poletkami – jest to istotna cecha diagnostyczna gatunku, widoczna niestety tylko na dużym zbliżeniu. Szczoteczka brzuszna czarna.
Wrocław 04.07.2022 Fot. Meadowlark
Algieria 19.08.2022 ♀ Fot. Bernard Noguès
Wrocław 04.07.2022 Fot. Meadowlark
- Status. Gatunek południowoeuropejski; w Polsce rzadko i sporadycznie obserwowana
- Siedlisko. Rozmaite ciepłe i ukwiecone tereny otwarte
- Wymiary. Długość ciała 7-9 mm
- Aktywność. Maj/czerwiec – sierpień/wrzesień
- Lokalizacja. Algieria, Polska – dolnośląskie, mazowieckie
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice magazynują pyłek i nektar, najczęściej z kwiatów roślin z rodziny złożonych. Gniazda zakładają w drewnie, bądź w pustych łodygach roślin Zdarza się, że anektują gniazdo innej miesierki, przepędzając prawowitą właścicielkę
- Podobne. Samicę można odróżnić po kształcie nadustka i barwie szczoteczki brzusznej. Samiec znacznie trudniejszy do rozpoznania, zwłaszcza w terenie
- Uwagi. Znanym pasożytem gniazdowym jest Coelioxys echinata
- Uwagi 2. Autorzy obserwacji – Justyna Kierat Bernard Noguès Meadowlark
- Uwagi 3. Identyfikacja osobników z Wrocławia Darek Ogrodnik
- M.apicalis w iNat
Warszawa 21.06.2024 Fot. Justyna Kierat
Warszawa 21.06.2024 Fot. Justyna Kierat
Cześć, wkradł się babol bo na tym pierwszym zdjęciu jest Megachile rotundata. Pozostałe fotki są ok.
Ok, korekta. Dzięki Darku