Megachilidae – Miesierkowate
Wierzch tułowia i odwłoka pokryty łuskami, bez włosków. Nadustek samca z długim białym owłosieniem. Tułów czarny z plamkami z żółtawych włosków na scutum i scutellum. Odwłok czarny z relatywnie szerokimi przepaskami z przylegających jasnych łusek na tergitach 1-(2)-5. Przepaski te u samca nie są przewężone po środku, u samicy przewężone lekko, lecz dostrzegalne. Wierzchołek odwłoka samicy ostro zakończony z płytkim wcięciem. Odwłok samca tępo ścięty z wierzchołkiem uzbrojonym w 8 kolców (na 6-tym tergicie) – kolce lateralne położone niżej od kolców środkowych. Tergit 5 u samca z zębami bocznymi (lateralnymi). Tergit 6 u samca wydłużony.
- Status. Rzadka, obserwowana bardzo sporadycznie VU
- Siedlisko. Skraje lasów, murawy kserotermiczne i psammofilne, ukwiecone łąki i przydroża, ogrody
- Wymiary. Długość ciała obu płci 9-10 mm
- Aktywność. Maj – sierpień/wrzesień
- Lokalizacja. Chiny, Austria
- Pokarm. Nektar. Larwy zjadają mieszaninę pyłku i nektaru zgromadzoną przez gatunki żywicielskie, do których zaliczają się rozrożki z rodzajów Tetralonia i Tetraloniella
- Podobne. Inne ścieski, często różniące się obecnością włosków na scutum i odwłoku oraz w przypadku samców mniejszą liczba kolców na 6-tym tergicie, bądź odmiennym ich ułożeniu. Do cech diagnostycznych wlicza się również brak przewężenia przepasek odwłokowych (samiec) bądź słabe ich przewężenie (samica), czy też relatywnie długi 6 tergit u samca oraz silnie zmarszczony nadustek u samicy
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Shan Gui Christoph Moning
- C.polycentris w iNat
Łódź 16.03.2024






