Megachilidae – Miesierkowate
Znana też jako kamieniarka krasnogonka. Nadustek niemal pozbawiony punktowania, gładki. Ciało czarne, lśniące, pokryte długimi włoskami; włoski na tergitach 2-4 u samca oraz na tergicie 6-tym u samicy relatywnie ciemne, brązowe. Odwłok z przerwanymi po środku, wąskimi, jasnymi przepaskami poprzecznymi na tylnych krawędziach tergitów. Szczoteczka brzuszna czerwonopomarańczowa.
Hiszpania – Granada 27.08.2016 ♀ Fot. Simon Oliver
Krywlany 14.08.2025 Fot. Jan Sołowiej
Puławy 03.07.2024 Fot. Ewa Rauner
Hiszpania – Granada 27.08.2016 ♀ Fot. Simon Oliver
- Status. Odnaleziona w 2020 roku jako gatunek nowy dla Polski. Wciąż bardzo rzadka
- Siedlisko. Skraje lasów, ogrody; preferuje tereny wilgotne i ciepłe. Także kwietne łąki, polany, ugory i przydroża. Gniazduje w drewnie
- Wymiary. Długość ciała 12-20 mm
- Aktywność. Lipiec – sierpień
- Lokalizacja. Hiszpania, Polska – lubelskie, podlaskie. W Polsce znany wyłącznie z lubelskiego (stan na 2021 rok)
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice magazynują pyłek i nektar
- Podobne. Przede wszystkim przeciętnie zauważalnie mniejsza Lithurgus chrysurus o jaśniejszym owłosieniu odwłoka i mocniej punktowanym nadustku – w Polsce nie występuje
- Uwagi. Znanymi pasożytami gniazdowym są Stelis punctulatissima i Stelis similima
- Uwagi 2. Autorzy obserwacji – Jan Sołowiej Simon Oliver Ewa Rauner
- Uwagi 3. Identyfikacja osobników z Polski Justyna Kierat
- L.cornutus w iNat
Krywlany 14.08.2025 Fot. Jan Sołowiej
Puławy 03.07.2024 Fot. Ewa Rauner
Krywlany 14.08.2025 Fot. Jan Sołowiej
Łódź 25.04.2022