Stelis punctulatissima – Szmeronia ciemnoskrzydła

Megachilidae – Miesierkowate
Ciało zwarte, czarne, skąpo jasno owłosione, bardzo grubo i gęsto punktowane. Na tergitach brak jasnych plam; tylne krawędzie tergitów złociście podkreślone – lecz nie są to przepaski utworzone ze sfilcowanych włosków, jak u większości u pszczół. Golenie zawsze czarne. Skrzydła przyciemnione; w przednim skrzydle dwie komórki kubitalne Cu.

Skrzeszew 06.07.2024 Fot. Witold Siekierzyński

Sewerynów 19.06.2026 Fot. Witold Siekierzyński

Kraków 12.06.2021 Fot. Justyna Kierat

Kraków 12.06.2021 Fot. Justyna Kierat

  1. Status. Szeroko rozsiedlona, lecz nieliczna i rzadko obserwowana pomimo szerokiego spektrum gatunków żywicielskich
  2. Siedlisko. Rozmaite ciepłe tereny otwarte z gniazdami gatunków żywicielskich, oraz ogrody, ukwiecone łąki i murawy
  3. Wymiary. Długość ciała 8-11 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Małopolskie, mazowieckie
  6. Pokarm. Nektar. Larwy są kleptopasożytami gniazdowymi Pseudoanthidium lituratum, Anthidium oblongatum, Hoplitis adunca, Anthidium manicatum, wielu gatunków murarek z rodzaju Osmia i innych miesierkowatych. Larwa szmeroni najpierw wysysa jajo złożone przez samicę gospodarza, a potem pożera zgromadzone zapasy pyłku i nektaru
  7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju róznią się w zależności od gatunku brakiem jasno podkreślonych tylnych krawędzi tergitów lub obecnością jasnych plam na tergitach; na ogół są także zauważalnie mniejsze
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji  – Justyna Kierat Witold Siekierzyński
  9. S.punctulatissima w iNat

Kraków 12.06.2021 Wyraźnie widać jasne tylne krawędzie tergitów Fot. Justyna Kierat

Kraków 12.06.2021 Fot. Justyna Kierat


Łódź 13.06.2021

avidal

Zostaw odpowiedź