Stephanidae – Korońcowate
Ciało uderzająco smukłe. Głowa całkowicie czarna z pięcioma guzkami na głowie, wokół przyoczek (guzki te obecne u większości, jeśli nie wszystkich gatunków Stephanidae – stąd nazwa rodziny). Tułów czarny z wyraźnie przewężoną częścią nasadową, przypominająca szyję. Odwłok stylikowany, dwubarwny – czerwony w apikalnej części stylika oraz tuż za stylikiem – czerwone zabarwienie zwykle jest rozleglejsze u samca. Biodra i uda czarne z białymi plamkami wierzchołkowymi (zwłaszcza na tylnych nogach); tylne uda zgrubiałe z rzędem wydatnych, masywnych, zębowatych wyrostków na spodniej stronie. Pokładełko bardzo długie, cienkie – nawet 1.3 razy tak długie jak reszta ciała.

Niemcy – czerwiec 2020 ♂ Fot. Benjamin Fabian

Włochy 30.08.2020 ♀ Fot. Marco Huang

Zielona Góra 08.06.2024 ♀ – pierwsza obserwacja gatunku w Polsce Fot. Kamil Hurna

Włochy 22.07.2021 ♂ Fot. Marco Huang

1. Zasięg. Środkowa, zachodnia i południowa Europa. W Polsce odnaleziony po raz pierwszy w 2024 roku przez Kamila Hurnę i Ryszarda Orzechowskiego HIT INSEKTARIUM
2. Siedlisko. Głównie lasy
3. Wymiary. Długość ciała 7-13 mm (wg niektórych źródeł 18 mm), nie licząc pokładełka. Samce przeciętnie dorastają do 9 mm
4. Aktywność. Maj – sierpień/wrzesień
5. Lokalizacja. Włochy, Niemcy, Polska – lubuskie
6. Pokarm. Larwy są parazytoidami larw chrząszczy ksylofagicznych – w tym kózkowatych (zwykle wymienia się drzeworadki z rodzaju Xylotrechus). Samica wwierca się w drewno, aby złożyć jajo na żerującej w drewnie larwie. Zdarza się, że pochewka pokładełka wygina się wtedy w pętlę, tak jak u niektórych gąsieniczników (np. z rodzaju Megarhyssa)
7. Podobne. Samica charakterystyczna. Samiec podobny do wielu gąsieniczników
8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Kamil Hurna Marco Huang Benjamin Fabian
9. S.serrator w iNat

Niemcy – czerwiec 2020 Fot. Benjamin Fabian

avidal