Vespidae – Osowate
Głowa czarna. Nadustek samicy na ogół czarny z parą żółtych plamek bocznych o zmiennej wielkości – u niektórych osobników są bardzo rozległe, rozdzielone jedynie wąskim, czarnym polem. Czarna, środkowa część nadustka samicy często przyjmuje kształt grotu. Nadustek samca całkowicie żółty z wąskim czarnym obrzeżeniem. Między trzonkami czułków żółta plamka – u samicy wyraźna, u samca słabo zaznaczona lub brak jej w ogóle. Przednie kąty przedplecza z ostrymi ząbkami – u samicy są one żółte, u samca czarne. Scutellum czarne z parą prostokątnych w zarysie, żółtych plam, które u samca mogą zanikać. Zatarczka (postscutellum) z żółtym paskiem u samicy (może być szczątkowy); u samca zatarczka czarna. Żółta przepaska na 1-ym tergicie szeroka z wyraźnym przewężeniem po środku. Żółte przepaski obecne także na tergitach 2-3; przepaska na 4-tym tergicie zwykle również występuje, lecz jest znacznie węższa od pozostałych. Skrzydła wyraźnie przyciemnione – szczególnie intensywnie w komórce promienistej (brzeżna komórka przedwierzchołkowa, do której przylega pterostigma).

Francja 20.06.2018 ♀ Fot. Bernard Noguès

Dania 31.07.2022 ♀ Fot. Erland Refling Nielsen

Francja 16.10.2021 ♀ Fot. Bernard Noguès

Francja 16.10.2021 ♀ Fot. Bernard Noguès

1. Status. Pospolita i miejscami liczna
2. Siedlisko. Łąki, murawy kserotermiczne, polany, skraje lasów, ogrody, zarośla, tereny ruderalne, ugory – preferuje ciepłe tereny otwarte, unika lasów. Gniazduje w pustych łodygach jeżyn i bzów (lub innych roślin o miękkich łodygach), w opuszczonych korytarzach owadów ksylofagicznych, oraz w rozmaitych szczelinach – np. w drewnie lub w ścianach budynków
3. Wymiary. Długość ciała samicy 8-12.5 mm, samca 6.5-10 mm
4. Aktywność. Maj – wrzesień/październik; apogeum pojawu w czerwcu i lipcu/sierpniu
5. Lokalizacja. Francja, Dania. W Polsce na całym obszarze
6. Pokarm. Nektar, spadź, soki roślinne. Entomofagicznym larwom samica dostarcza gąsienice niewielkich motyli, rzadziej larwy rośliniarek i chrząszczy
7. Podobne. Liczne inne gatunki z podrodziny Eumeninae – różnią się m.in. intensywnością przyciemnienia skrzydeł i kształtem przednich kątów przedplecza
8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Bernard Noguès Erland Refling Nielsen
9. Więcej o gatunku
10. A.gazella w iNat

Łódź 11.06.2022

avidal