Dolichovespula norvegica – Osa norweska

Vespidae – Osowate
Znana także jako osa czerwonoplama. Nadustek u obu płci żółty z wąskim, czarnym, wrzecionowatym rysunkiem. Za oczami żółta linia; poza tym obrzeżenie oczu czarne. Policzki dobrze wykształcone. Odwłok czarny z żółtymi przepaskami poprzecznymi na tergitach; na pierwszych dwóch tergitach czerwone plamy boczne – istotna cecha diagnostyczna gatunku; plamy te mogą jednak zanikać.

Tatry 07.08.2009 Fot. Alek Brzozowski

Tatry 07.08.2009 Fot. Alek Brzozowski

  1. Liczebność. W Polsce zdecydowanie rzadka i sporadycznie obserwowana
  2. Biotop. Lasy i ich skraje, zarośla. W poszukiwaniu pokarmu zalatuje na ukwiecone łąki i inne tereny otwarte. Gniazduje nisko nad ziemią, np. wśród wystających korzeni, oraz między gałęziami do wysokości 3 metrów (jednak zwykle znacznie niżej). Sporadycznie gniazduje pod ziemią
  3. Wymiary. Królowa 14-17 mm. Robotnice 12-14 mm. Samce 13-15 mm
  4. Aktywność. Maj – wrzesień. Zimę przeżywają jedynie młode królowe
  5. Lokalizacja. Tatry
  6. Pokarm. Nektar, pyłek, soki roślinne, przejrzałe owoce oraz spadź, szczególnie chętnie wydzielany przez czerwca Physokermes piceae. Dla larw robotnice łowią owady i pajęczaki
  7. Podobne. Inne osy różniące się m. in. deseniem na nadustku i ubarwieniem pierwszych dwóch tergitów odwłoka
  8. Uwagi. Znanym pasożytem gniazdowym jest osa leśnica Dolichovespula omissa
  9. Uwagi 2. Autorem obserwacji i identyfikacji jest Alek Brzozowski
  10. Więcej o gatunku