Vespidae – Osowate
Ciało czarne, nieco walcowate w zarysie. Nadustek czarny u samicy, biały u samca; u samca głęboko U-kształtnie wycięty. Przedplecze u obu płci z dwiema żółtymi plamami barkowymi. Na tylnej krawędziach tergitów 1 i 2 żółtobiałe przepaski; bok pierwszego tergitu u obu płci czarny. Pierwszy tergit odwłoka delikatnie i płytko punktowany, z niewielką bruzdką w tylnej części. Nasadowy człon czułków (trzonek) u samca biały od spodniej strony. Przednie golenie żółte.
- Status. Występowanie w Polsce wymaga potwierdzenia. Wykazany z naszego kraju wskutek błędnego najpewniej oznaczenia
- Siedlisko. Lasy i ich skraje, zarośla, ogrody, polany, łąki przyleśne
- Wymiary. Długość ciała samicy 6.5-8 mm, samca 5.5-7 mm
- Aktywność. Maj – sierpień
- Lokalizacja. Hiszpania. Występowanie w Polsce prawdopodobne (występuje w środkowej Europie), lecz jak dotąd brak wiarygodnych obserwacji (stan na 2024 rok)
- Pokarm. Nektar, pyłek. Dla larw samice znoszą lawy ryjkowców i stonek, a być może także innych owadów; gniazdują najchętniej w pustych łodygach roślin
- Podobne. W Polsce występują 4 gatunki z rodzaju. U Microdynerus timidus boki pierwszego tergitu są czerwone (samica), a trzonek czułków całkowicie czarny (samiec). U Microdynerus parvulus 1 tergit odwłoka jest jeszcze słabiej punktowany lub całkowicie pozbawiony punktowania. U Microdynerus exilis pierwszy tergit jest grubo punktowany. W 2017 roku wykazano z naszego kraju Microdynerus longicollis – odróżnić go można po braku żółtych plam na przedpleczu u samicy
- Uwagi. Autor obserwacji – faluke
- M.nugdunensis w iNat
Łódź 19.03.2024

