Vespidae – Osowate
Ubarwienie ciała zmienne – wyróżnia się 9 podgatunków różniących się detalami ubarwienia i zasięgiem. Głowa czarna, ciemnobrązowa lub czerwonobrązowa. Tułów jednolicie czarny lub dwubarwny, z z czerwonawymi barkami i scutelllum. Odwłok u nasady zawsze czarny – istotna cecha diagnostyczna gatunku. U większości osobników na 2-im tergicie obecna szeroka żółta lub pomarańczowa przepaska – u niektórych podgatunków lub forma barwnych odwłok całkowicie czarny czarne osobniki szczególnie często spotyka się w Singapurze). Skrzydła silnie przyciemnione – u nasady wręcz czarne, przy wierzchołkach żółtobrązowe.
- Zasięg. Tropikalne i subtropikalne regiony Azji – od Afganistanu poprzez Indie, Nepal, płd Chiny, Półwysep Indochiński, Indonezję i Filipiny, aż po nową Gwineę i Guam. Gatunek krainy orientalnej
- Siedlisko. Skraje lasów, łąki i polany, murawy, ogrody, zarośla, tereny ruderalne i miejskie. Gniazda zakłada w budynkach, na drzewach, na skalistych zboczach, często również pod ziemią
- Wymiary. Długość ciała robotnic i samców 24-26 mm. Królowa dorasta do 30 mm
- Aktywność. Cały rok
- Lokalizacja. Hong Kong. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Nektar, pyłek, przejrzałe owoce, soki roślinne, spadź, owady. Larwy entomofagiczne – robotnice dla potomstwa szczególnie chętnie łowią klecanki z rodzaju Polistes
- Podobne. Inne osowate o zbliżonym ubarwieniu ciała – zwłaszcza Vespa affinis, u której jednak nasada odwłoka jest zawsze żółta
- Uwagi. Poza sąsiedztwem gniazda nie wykazuje zachowań agresywnych i zalicza się do łagodnych szerszeni. Osobniki z populacji z regionów subtropikalnych trudno sprowokować do użądlenia nawet niepokojąc je przy gnieździe. Populacje z regionów tropikalnych są agresywniejsze. Jad jest silny, a skutki użądlenia mogą się utrzymywać ponad tydzień. W przypadku wielu użądleń równocześnie zachodzi ryzyko utraty życia, zwłaszcza w przypadku osób uczulonych
- Uwagi 2. Autor obserwacji – WK Cheng
Łódź 15.11.2025

