Panorpidae – Wojsiłki
Głowa czarna. Skrzydła słabo plamkowane – przy tylnej krawędzi skrzydła zawsze obecne co najmniej dwie, a najczęściej trzy plamki. Plamy nigdy nie łączą się w przepaski środkowe- 4 plamy za połową długości skrzydła są zawsze szeroko izolowane. Przed połową długości skrzydła znajdują się dwie kolejne izolowane plamy, a u większości osobników jeszcze dwie kolejne, mniejsze i słabiej zaznaczone – przy czym plamka w połowie długości skrzydła jest często rozdzielona. Wierzchołek skrzydła zaciemniony. Pterostigma ciemna, słabo wyodrębniona. Walwy samców szerokie i krótkie.
- Status. Rzadko obserwowana, miejscami zapewne liczna
- Siedlisko. Parki, skraje lasów, polany, łąki, zarośla
- Wymiary. Długość ciała około 10 mm. Rozpiętość skrzydeł 12-15 mm
- Aktywność. Maj – sierpień
- Lokalizacja. Belgia, Polska – łódzkie, małopolskie, Bieszczady
- Pokarm. Martwe owady, spadź, nektar
- Podobne. Pozostałe gatunki z rodzaju mają gęściej i odmiennie plamkowane skrzydła, a walwy samców są długie i cienkie, za wyjątkiem bardzo rzadkiej Panorpa hybrida, która wyróżnia się największymi genitaliami spośród wszystkich europejskich wojsiłek; u tego gatunku brak ciemnych plam przy tylnej krawędzi skrzydła. U rzadkiej Panorpa cognata głowa jest częściowo czerwona lub czerwonobrązowa. U Panorpa alpina wierzchołki skrzydeł są przezroczyste
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Gilles San Martin Jerzy Tomiak avidal
- P.germanica w iNat

Las wiączyński 19.05.2015 ♀ – u tego osobnika widać opcjonalną plamkę w połowie długości skrzydła – jest ona podwójna, wyraźnie rozdzielona
Łódź 30.12.2013







Udało mi się we Wrocławiu spotkać 🙂
Wrocław to rewelacyjna miejscówka. Tam niemal zawsze jest cieplej, niż gdzie indziej w Polsce.