Matka wszystkich wymierań

23 listopada w Kalendarzu Kosmicznym  – wielkie wymieranie permskie

252 miliony lat temu doszło do największej w dziejach biosfery masowej ekstyncji. Według kalendarza opracowanego przez Carla Sagana, w którym całą historia Wszechświata zostaje skondensowana do 1 roku – wg przyjętego przelicznika doba odpowiada 38 milionom lat, a 1 minuta to 26 tysięcy lat – katastrofa ta przypada właśnie na dzień 23-ego listopada.

Przyczyna nie jest jednoznaczna. Zapewne na nieszczęście złożyło się wiele czynników. Wśród nich najczęściej wymienia się erupcje wulkaniczne na bezprecedensową skalę (powstały tzw. trapy syberyjskie, czyli gigantyczne pokrywy zastygłej lawy) ze wszystkimi tego następstwami – wzrostem koncentracji dwutlenku węgla, ogrzaniem i anoksją wód, zanikiem warstwy ozonowej, kwaśnymi deszczami, ogromnymi pożarami.

Bezpowrotnie wyginęło 70% gatunków kręgowców lądowych oraz nawet 96% gatunków zasiedlających oceany i morza. To właśnie wtedy doszło do największego wymierania owadów, w tym osławionych wielkich praważek z rzędu Protodonata. Ogółem przepadło ponad 80% wszystkich owadzich rodzajów. Świat wcześniej nie znał i nigdy później nie poznał pogromu na tak kolosalną skalę. Ale szansa na rekord istnieje i leży się w naszych, ludzkich rękach. Wystarczy że się nie postaramy, aby takiemu biegowi wydarzeń zapobiec. A to naprawdę realny scenariusz, biorąc pod uwagę następnych, powiedzmy, 1 000 czy 5 000 lat. Otwarte natomiast pozostaje pytanie, czy zagłady dokonamy powoli acz systematycznie, krok po kroczku, na przykład zatruwając planetę plastikiem –  czy uczynimy to z hukiem za sprawą szaleńca z dostępem do czerwonego guzika. Wcześniej czy później taki się trafi, jestem pewien. Póki co cieszmy się luksusem egzystencji i zachwycającą przynajmniej niektórych z nas bioróżnorodnością.

Przykłady taksonów, które wyginęły w końcu permu


22 listopada

24 listopada


Dodaj komentarz