Lycaenidae – Modraszkowate
Spód skrzydeł brązowy z beżowopomarańczowym odcieniem. Wierzch skrzydeł brunatny z intensywnie niebieskimi plamami nasadowymi o wielkości zależnej od podgatunku (niebieski obszar może zajmować niemal całą powierzchnię skrzydeł i wtedy brunatne tło jest silnie zredukowane) – plamy te są bardziej rozległe u samca; u samicy mogą zanikać. Na wierzchu przedniego skrzydła u niektórych podgatunków (w tym u M.silenus silenus) obecne ogniście pomarańczowe plamy za polową długości skrzydła. Wierzchołki tylnych skrzydeł zwieńczone długimi ogonkami o kształcie i barwie diagnostycznych dla gatunku. Gąsienica wielobarwna z przewagą barwy zielonej ułatwiającej zlewanie się z tłem liści i gałązek rośliny żywicielskiej, czarno kropkowana, o specyficznej sylwetce – ubarwienie i kształt ciała łącznie symulują ptasie odchody.
- Zasięg. Afryka Subsaharyjska, Półwysep Arabski. Gatunek krainy etiopskiej
- Siedlisko. Łąki, ogrody, murawy, skraje lasów, polany
- Wymiary. Rs samicy 33-41 mm, samca 26-34 mm
- Okres lotu. Cały rok z apogeum pojawu od września do października. Na Półwyspie Arabskim aktywny głównie wiosną i wczesnym latem
- Lokalizacja. RPA. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Nektar. Gąsienice żerują na liściach figowców
- Podobne. Najczęściej bywa mylony z Calycopis isobeon, który różni się na ogół intensywniej ubarwionymi, czerwonymi obwódkami czarnych plam na spodzie tylnego skrzydła oraz kształtem i przebiegiem białej linii podkreślającej czerwoną przepaskę – linia ta wyraźniej przechodzi przez plamy tworzące czerwoną przepaskę. Gatunki te mogą krzyżować się ze sobą tworząc trudne do jednoznacznego rozpoznania hybrydy. Podobne są także inne gatunki z rodzaju oraz z rodzajów Kisutam, Strymon, Electrostrymon i Satyrium
- Uwagi. Autorka obserwacji – Marie Delport
- Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
- M.silenus w iNat
Łódź 06.02.2025




