Hipparchia statilinus – Skalnik statilinus

Nymphalidae – Rusałkowate
Wierzchnia strona skrzydeł brunatna z dwoma czarnymi oczkami, które u samicy mogą być żółto obrzeżone. Między czarnymi oczkami znajdują się dwie białe plamki. Spodnia strona skrzydeł szara, lub brunatna.

H.statilinus

Słowiński Park Narodowy 26.07.2018 Identyfikacja Aneta Itczak

Hip.statilinus

Słowiński Park Narodowy 26.07.2018

Świętoszów 09.08.2013 Fot. Ryszard Orzechowski

Świętoszów 09.08.2013 Fot. Ryszard Orzechowski

  1. Liczebność. Rzadki, na rozproszonych stanowiskach w różnych częściach kraju ( Podkarpacie, Dolny Śląsk, lubelskie, lubuskie, pobrzeże Bałtyku ); lokalnie bywa bardzo liczny. Czerwona Lista kat. VU
  2. Biotop. Bory sosnowe, wrzosowiska, wydmy nadmorskie
  3. Wymiary. Rs 42-52 mm
  4. Czas lotu. Lipiec – wrzesień. Zimują młode gąsienice
  5. Lokalizacja. Lubuskie, pomorskie. Najczęściej obserwowany w północno-zachodniej Polsce. W centralnej Polsce prawdopodobnie już wyginął
  6. Pokarm. Spadź, soki z ran na drzewach. Gąsienice żerują na trawach ( zwłaszcza szczotlicha siwa i kostrzewa owcza )
  7. Podobne. Pozostałe skalniki nie mają białych plamek między oczkami na przednich skrzydłach
  8. Uwagi. Autorem obserwacji z lubuskiego jest Ryszard Orzechowski
  9. H.statilinus w bazie BioMap
  10. H.statilinus na Lepiforum

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s