Miramella alpina – Mirka alpejska

Acrididae – Szarańczowate
Ciało zmienne w ubarwieniu, zwykle w znacznej mierze zielone i lśniące; samce bardziej kontrastowe i kolorowe od samic. Na płytkach bocznych tarczki szyjnej czarna linia dochodząca aż do oka; zwłaszcza u samców plamiście rozlana od dołu. Tylne uda od spodu czerwone. Tylne golenie u samic żółtawe, u samców czarnoniebieskie (w części apikalnej różowe). Szczątkowe skrzydła wykazują zmienną długość – krótkie osiągają długość przedplecza, dłuższe sięgają aż poza połowę odwłoka.

Tatrzański Park Narodowy 17.08.2022 Fot. Karol Wałach

Tatrzański Park Narodowy 17.08.2022 Fot. Karol Wałach

Tatrzański Park Narodowy 23.07.2023 Fot. Karol Wałach

M.alpina

Beskidy 16.06.2018 Fot. Rafał Celadyn

  1. Status. Lokalna, o zasięgu ograniczonym do Tatr (gdzie bywa szczególnie liczna), Pienin i Beskidów DD
  2. Siedlisko. Górskie łąki i ziołorośla, hale; preferuje tereny wilgotne
  3. Wymiary. Samica 22-31 mm. Samiec 16-23 mm
  4. Aktywność. Koniec czerwca – początek października
  5. Lokalizacja. Pasmo Babiogórskie, Tatry
  6. Pokarm. Roślinożerna – najchętniej żeruje na lepiężnikach
  7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju możliwe do rozróżnienia na podstawie analizy budowy genitaliów – w tym także druga krajowa mirka Capraisucola ebneri, występująca w Bieszczadach. Identyfikacja gatunku na fotografii na podstawie lokalizacji
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Karol Wałach Rafał Celadyn
  9. Rozmieszczenie
  10. M.alpina w iNat

Tatrzański Park Narodowy 19.07.2023 Nimfa świeżo po wylince jest brązowa Fot. Karol Wałach

Tatrzański Park Narodowy 19.07.2023 Nimfa Fot. Karol Wałach

Tatrzański Park Narodowy 17.08.2022 Fot. Karol Wałach

Tatrzański Park Narodowy 17.08.2022 Fot. Karol Wałach


Łódź 26.11.2018

avidal

Zostaw odpowiedź