Tettigonidae – Pasikonikowate
Ubarwienie ciała jednolicie zielone, sporadycznie szare – tylko na boku ciała widoczna jest żółtawa smuga. Tarczka szyjna masywna, kanciasta i pokryta wyraźnymi zmarszczkami (zgrubieniami). Skrzydła silnie skrócone, żółte z czarnym plamkowaniem przy wierzchołkach. Pokładełko silnie łukowato wygięte ku górze, relatywnie krótkie – maksymalnie tak długie, jak połowa długości reszty ciała, zatem zauważalnie krótsze, niż u siodlarek z rodzaju Ephippiger. Przysadki odwłokowe samca (cerci) z długimi, szpiczastymi wyrostkami na wewnętrznej krawędzi.

Francja – Bessières 12.09.2023 Fot. Karol Wałach

1. Zasięg. Południowa Francja oraz Hiszpania – Pireneje i Majorka. Liczebność ulega wahaniom sezonowym – co jakiś czas zdarzają się masowe pojawy
2. Siedlisko. Znajdowany głównie na drzewach, krzewach i wyższych roślinach zielnych. Preferuje tereny wilgotne, ale bywa znajdowany także w miejscach suchych, zwłaszcza w sezonach z licznym pojawem
3. Wymiary. Długość ciała 25-31 mm
4. Aktywność. Lipiec- październik
5. Lokalizacja. Francja. W Polsce nie występuje
6. Pokarm. Drobne bezkręgowce o miękkim ciele, w tym larwy owadów i mszyce, a także pokarm roślinny
7. Podobne. Liczne inne pasikonikowate z różnych rodzajów o zbliżonej budowie ciała – różnią się one m.in. kształtem i rzeźbą tarczki szyjnej, długością pokładełka i budową cerci
8. Uwagi. Autor obserwacji – Karol Wałach
9. U.rugusicollis w iNat

Francja – Bessières 12.09.2023 Fot. Karol Wałach

Francja – Bessières 12.09.2023 Fot. Karol Wałach

Tettigoniidae - Świat

Łódź 06.08.2018

avidal