Collembola
Należy do rodziny Entomobryidae. Ciało lśniące, ciemne z wyraźnym niebieskim lub granatowym odcieniem; często ze złocistymi, bądź purpurowymi odblaskami. Ponad głowę wznosi się wyprofilowane na kształt kaptura śródplecze – i całkowicie przesłania przedplecze, nadając sylwetce charakterystyczny kształt. Nogi bladożółte do niemal białych.
Rożnowice 13.09.2025 Fot. Michał Michlewicz
Warszawa – Ursynów 26.09.2014 Fot. Marek W.Kozłowski
Łuków 19.05.2009 – Głowa zwykle skierowana jest do dołu i pozostaje niemal niewidoczna pod wysuniętym śródpleczem Fot. Ricosz
- Siedlisko. Szeroko rozsiedlony i miejscami liczny, jednak nieczęsto obserwowany
- Siedlisko. Skraje lasów, polany, łąki, torfowiska; najchętniej na otwartych, wilgotnych terenach trawiastych. Znajdowany w ściółce, we mchu, w paprociach – jednak najczęściej między trawami bezpośrednio na ziemi. Unika gleb kwaśnych
- Wymiary. Długość ciała przeciętnie 3 mm
- Aktywność. Od wczesnej fenologicznej wiosny do późnej jesieni, a nawet w słoneczne dni zimowe
- Lokalizacja. Lubelskie, mazowieckie, małopolskie
- Pokarm. Resztki organiczne – Michał Michlewicz obserwował żerowanie na fragmencie pomidora
- Podobne. W Polsce występują jeszcze dwa gatunki z rodzaju o wysuniętym do przodu śródpleczu – garbatek kapturnik Lepidocyrtus curvicollis i Lepidocyrtus nigrescens; są one jednak znacznie jaśniejsze, żółtawobiałe
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Michał Michlewicz Marek W.Kozłowski Ricosz
- L.paradoxus w iNat
Łódź 08.01.2020