Andrenidae – Pszczolinkowate
Głowa i tułów czarne, u samicy pokryte złocistymi włoskami; u samca włoski bywają szarobiałe. Tylne krawędzie tergitów 2-4 z szerokimi przepaskami z szarobiałych włosków. Tylne golenie samicy charakterystycznie ukształtowane; cecha wymaga opatrzenia i zwykle jest słabo widoczna na fotografiach terenowych.
Lubin 14.07.2018 ♀ Fot. Meadowlark
Lubin 14.07.2018 ♀ Fot. Meadowlark
- Status. Nierzadka
- Siedlisko. Głównie wrzosowiska oraz piaszczyste tereny na skrajach lasów
- Wymiary. Długość ciała 7.5-11 mm
- Aktywność. Lipiec – wrzesień
- Lokalizacja. Dolnośląskie, mazowieckie
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice magazynują zapasy pyłku i nektaru; samice zbierają pyłek z kwitnących wrzosów oraz wrzośców i tylko sporadycznie odwiedzają inne kwiaty
- Podobne. Wiele innych pszczolinek – w celu identyfikacji wskazana konsultacja ze specjalistą. Dość późny okres lotu i związek z kwitnącymi wrzosami pozwalają na znaczne zawężenie listy podobnych gatunków. U najbardziej podobnej, rzadkiej pszczolinki Andrena simillima, włoski na twarzy są białawe i tułów jest pokryty dłuższymi rudymi włoskami, przez co świeże osobniki wyglądają bardziej kontrastowo. Gatunek ten nie jest też związany z wrzosami i pobiera pyłek z różnych kwiatów, z preferencją chabrów. Samce tych dwóch gatunków są nierozróżnialne z fotografii terenowych
- Uwagi. Znanym pasożytem gniazdowym jest Nomada rufipes
- Uwagi 2. Autorzy obserwacji – Meadowlark Sylvester Kociniak
- Uwagi 3. Identyfikacja osobnika z Lubina Darek Ogrodnik
- Więcej o gatunku
- A.fuscipes w iNat
Warszawa 01.09.2025 ♀ Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa 01.09.2025 ♀ Fot. Sylvester Kociniak
Łódź 29.08.2018