Megachilidae – Miesierkowate
Według alternatywnej nomenklatury Anthidium strigatum.
Ciało czarne z żółtymi znaczeniami na głowie i i tułowiu. Odwłok z żółtymi plamami – plamy na pierwszych dwóch tergitach leżą bliżej boków, aniżeli plamy na tergitach 3-5.
Łódzki Ogród Botaniczny 11.08.2013
Potok Wielka Puszcza 09.07.2023 Fot. Jerzy Tomiak
Łódzki Ogród Botaniczny 11.08.2013
Sochaczew 26.06.2023 Fot. Leszek Plackowski
- Status. Uznawana za pospolitą, miejscami liczna
- Siedlisko. Ciepłe i suche tereny, w tym piaskownie, murawy kserotermiczne, kamieniołomy, wrzosowiska, żwirownie. Niepozorne i bardzo trudne do wypatrzenia gniazda zakłada na łodygach, kamieniach, gałązkach i w wielu innych, niekiedy zupełnie niespodziewanych miejscach. Komora lęgowa zbudowana z żywicy zawiera do 13 komórek lęgowych
- Wymiary. Długość ciała 6-7 mm
- Aktywność. Czerwiec – wrzesień. Zimują larwy w kokonach
- Lokalizacja. Łódzkie, śląskie, mazowieckie, małopolskie
- Pokarm. Nektar. Larwy żywią się mieszaniną pyłku i nektaru
- Podobne. Inne makatki z plemienia Anthidini – wszystkie one mają plamy odwłokowe równo oddalone od krawędzi tergitów, oraz szmeronia Stelis signata – plamy odwłokowe są u niej stosunkowo równo od siebie oddalone. Najbardziej podobna Anthidiellum boreale zasiedla Daleki Wschód
- Uwagi. Pasożytem gniazdowym jest wspomniana już szmeronia makatówka Stelis signata
- Uwagi 2. Autorzy obserwacji – Jerzy Tomiak Leszek Plackowski Alfred Błażytko avidal
- A.strigatum w iNat
Toszek 06.07.2021 Fot. Alfred Błażytko
Potok Wielka Puszcza 09.07.2023 Fot. Jerzy Tomiak
Potok Wielka Puszcza 09.07.2023 Fot. Jerzy Tomiak
Zalew Sulejowski 02.08.2020
Zalew Sulejowski 02.08.2020
Zalew Sulejowski 02.08.2020
Łódź 04.11.2013