Textrix denticulata

Agelenidae – Lejkowcowate
Głowotułów bardzo ciemny, często wręcz czarny z kontrastowo jasnym pasem centralnym. Odwłok z dwoma rzędami jasnych plamek. Kądziołki przędne na końcu odwłoka bardzo długie, lekko uniesione ku górze – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Nogi ciemno obrączkowane.

Hiszpania – Granada 23.05.2016 ♀ – widoczne uderzająco długie kądziołki przędne Fot. Simon Oliver

Hiszpania – Almeria 28.07.2021 ♀ Fot. faluke

Hiszpania – Granada 08.05.2022 ♀ Fot. Simon Oliver

  1. Status. Bardzo rzadko znajdowany, nieliczny. W Polsce na rozproszonych stanowiskach w zachodniej części kraju, na Pomorzu i na Śląsku; przez Polskę przebiega wschodnia granica zasięgu tego subatlantyckiego gatunku
  2. Siedlisko. Pnie drzew na nasłonecznionych skrajach lasów i parków, murawy kserotermiczne, rumowiska i zbocza skalne, ściany budynków oraz wnętrza budynków
  3. Wymiary. Samica 7-9 mm. Samiec 5.7-8 mm
  4. Aktywność. Kwiecień/maj – październik
  5. Lokalizacja. Hiszpania
  6. Pokarm. Rozmaite owady i inne bezkręgowce, które samica łowi w płachtowatą, wyposażoną w rurkę z przędzy sieć łowną; dojrzałe samce nie konstruują sieci łownych
  7. Podobne. Przypomina wałęsaki z rodzaju Pardosa, od których można go odróżnić po długich kądziołkach przędnych – na południu Europy podobnie wydłużone kądziołki mają gatunki z rodzaju Lycosoides, oraz inne gatunki z rodzaju Textrix, a w mniejszym stopniu także Agelena labyrinthica i niektóre inne Agelenidae
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Simon Oliver faluke
  9. Rozmieszczenie
  10. T.denticulata w iNat

Łódź 11.05.2022

avidal

Zostaw odpowiedź