Textrix denticulata

Agelenidae – Lejkowcowate
Głowotułów bardzo ciemny, często wręcz czarny z kontrastowo jasnym pasem centralnym. Odwłok z dwoma rzędami jasnych plamek. Kądziołki przędne na końcu odwłoka bardzo długie, lekko uniesione ku górze – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Nogi ciemno obrączkowane.

Hiszpania – Granada 23.05.2016 ♀ – widoczne uderzająco długie kądziołki przędne Fot. Simon Oliver

Hiszpania – Granada 08.05.2022 ♀ Fot. Simon Oliver

  1. Liczebność. Bardzo rzadko znajdowany, nieliczny
  2. Biotop. Pnie drzew na nasłonecznionych skrajach lasów i parków, murawy kserotermiczne, rumowiska i zbocza skalne, ściany budynków oraz wnętrza budynków
  3. Wymiary. Samica 7-9 mm. Samiec 5.7-8 mm
  4. Aktywność. Kwiecień/maj – październik
  5. Lokalizacja. Hiszpania. W Polsce na rozproszonych stanowiskach w zachodniej połowie kraju; przez Polskę przebiega wschodnia granica zasięgu tego subatlantyckiego gatunku
  6. Pokarm. Rozmaite owady i inne bezkręgowce, które samica łowi w płachtowatą, wyposażoną w rurkę z przędzy sieć łowną; dojrzałe samce nie konstruują sieci łownych
  7. Podobne. Przypomina wałęsaki z rodzaju Pardosa, od których można go odróżnić po długich kądziołkach przędnych – na południu Europy podobnie wydłużone kądziołki maja gatunki z rodzaju Lycosoides, oraz inne gatunki z rodzaju Textrix, a w mniejszym stopniu także Agelena labyrinthica i niektóre inne Agelenidae
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Simon Oliver
  9. T.denticulata w bazie BioMap

avidal

Leave a Reply