Gnaphosidae – Worczakowate
Głowotułów pokryty metalicznie połyskującymi, purpurowymi, fioletowymi, złocistymi lub czerwonymi, włoskowatymi łuseczkami; łuski w tylnej części głowotułowia często bywają zielone, szare lub niebieskoszare. Zwykle na bokach karapaksu widoczne są 2 pary krótkich, czarnych, owalnych lub prostokątnych plamek. Odwłok z dwiema lub trzema rozmytymi, poprzecznymi przepaskami utworzonymi z opalizująco niebieskich, fioletowych lub szarych łusek. Nogi jednolicie ubarwione, bez obrączek i lampasów.
- Status. Nierzadki, w górach i na wschodzie kraju miejscami liczny – mimo to sporadycznie obserwowany
- Siedlisko. Nasłonecznione zbocza, murawy i inne tereny otwarte o kamienistym, wapiennym lub piaszczystym podłożu; sposobem poruszania się naśladuje mrówki. Unika wchodzenia na pnie drzew
- Wymiary. Długość ciała samicy 5-6 mm, samca 3.5-5.5 mm
- Aktywność. Kwiecień – sierpień. Zimuje postać subadultna, chętnie w pustych muszlach ślimaków
- Lokalizacja. Podkarpackie, lubelskie
- Pokarm. Aktywnie poluje na drobne bezkręgowce, w tym na mrówki
- Podobne. Barwne, opalizujące łuski na ciele (zwłaszcza czerwone na przodzie głowotułowia) odróżniają go od pozostałych gatunków z rodzaju
- Uwagi. Oznaczenie osobnika z Podkarpacia Robert Rozwałka
- Uwagi 2. Autorzy obserwacji – Michał Gałan Marcin Szot
- Rozmieszczenie
- M.fulgens w iNat
Łódź 28.04.2022









