Lycosidae – Pogońcowate
Głowotułów ciemno ubarwiony – u niektórych osobników wręcz czarny z jaśniejszym pasem centralnym, którego brzegi są stosunkowo wyraźnie odizolowane od tła. Pas centralny u samca sporadycznie zanika. Odwłok szary lub brązowy. Golenie żółtobrązowe. Samica zwykle jaśniejsza od samca.
Włochy – Abruzzo 07.05.2023 ♀ Fot. Emanuele Santarelli
Włochy – Abruzzo 07.05.2023 ♀ Fot. Emanuele Santarelli
Włochy – Abruzzo 02.05.2026 ♂ Fot. Emanuele Santarelli
Włochy – Abruzzo 02.05.2026 ♂ Fot. Emanuele Santarelli
- Status. Pospolity i liczny w całej Polsce
- Siedlisko. Lasy i leśne polany, wrzosowiska, nasłonecznione tereny otwarte
- Wymiary. Długość ciała samicy 5.5-8 mm; samca 4.5-6 mm
- Aktywność. Marzec – październik/listopad, a także cieplejsze dni zimowe
- Lokalizacja. Włochy
- Pokarm. Pająki aktywnie polują na drobne bezkręgowce; nie konstruują sieci łownych
- Podobne. Liczne inne wałęsaki – w tym Pardosa amentata, u którego pas centralny na głowotułowiu jest słabiej odseparowany od tła; gatunek ten chętniej zasiedla tereny wilgotne. Pewność identyfikacji gwarantuje analiza budowy genitaliów – zwłaszcza w odniesieniu do grupy gatunkowej lugubris, w której decydująca jest budowa nogogłaszczków samców; co najmniej 6 bliźniaczych gatunków
- Uwagi. Autorka obserwacji – Emanuele Santarelli
- Rozmieszczenie
- P.saltans w iNat
- Grupa gatunkowa:
- Pardosa alacris
- Pardosa baehrorum
- Pardosa caucasica
- Pardosa lugubris
- Pardosa pertinax
- Pardosa saltans
Włochy – Abruzzo 07.05.2023 ♀ Fot. Emanuele Santarelli
Włochy – Abruzzo 07.05.2023 ♂ Fot. Emanuele Santarelli
Włochy – Abruzzo 07.05.2023 ♀♂ Fot. Emanuele Santarelli
Łódź 12.08.2026