Phalangiidae
Ciało zwarte, bez wyraźnej granicy między głowotułowiem a odwłokiem. Siodło najczęściej brązowe, rzadziej różowobrązowe. Boki odwłoka w znacznej mierze srebrzystoszare. Jedyna para oczu osadzona na bokach niewielkiego, ale wyraźnie uniesionego wzgórka ocznego. Na przedniej krawędzi głowotułowia trzy skierowane do przodu, stosunkowo drobne wyrostki (tzw. trident), z których środkowy jest najdłuższy. Nogi stosunkowo krótkie jak na kosarza. Płytka genitalna zwana wieczkiem płciowym wcięta – u samicy głęboko, u samca płytko.
- Status. Rzadki, znany głownie z wybrzeży płn-zachodniej części kraju EN
- Siedlisko. Lasy, parki, ogrody, zarośla, łąki; znajdowany na pniach drzew, ale też na murach i na ścianach. W Polsce zasiedla niemal wyłącznie wydmy nadmorskie, na których jest znajdowany przy kępach traw
- Wymiary. Długość ciała samicy 3.7-4.8 mm, samca 2.8-3.6 mm
- Aktywność. W Polsce od sierpnia do listopada. W Europie okres od lipca do – lutego/marca. Osobniki młodociane spotykane w pełni wiosny i lata
- Lokalizacja. Zachodniopomorskie
- Pokarm. Żywe i martwe martwe bezkręgowce, sok wyciekający z ran na pniach drzew, przejrzałe owoce
- Podobne. Inne kosarze – w tym gatunki z rodzaju Oligolophus. Różnią się detalami ubarwienia i przede wszystkim budową wieczka płciowego
- Uwagi. Autorka obserwacji – Augustyna
- P.agrestis w iNat
Łódź 15.11.2025

