Philodromidae – Ślizgunowate
Samica beżowobrązowa z jasnym pasem centralnym na karapaksie i odwłoku, który może być słabo zaznaczony, w przedniej części odwłoka często widoczna ciemniejsza od tła, rozmyta, trójkątna plamka, oraz plamki z jasnych włosków porozrzucane nieregularnie po całym odwłoku. Samiec znacznie ciemniejszy – ciemnobrązowy lub niemal czarny, z ewidentnym metalicznym połyskiem, zwykle zielonkawym.
- Status. Pospolity i liczny w całym kraju
- Siedlisko. Lasy, parki, ogrody, zarośla; przebywa zwykle na krzewach i na nisko położonych gałęziach drzew
- Wymiary. Samica 4-7.5 mm. Samiec 3.5-6.5 mm
- Aktywność. Kwiecień – październik
- Lokalizacja. Lubuskie, łódzkie, lubelskie
- Pokarm. Drobne bezkręgowce, na które oczekuje nieruchomo, po czym je kąsi i paraliżuje
- Podobne. Inne ślizguny, zwłaszcza z grupy gatunkowej aureolus (Philodromus cespitum i Philodromus collinus) – zwłaszcza samice bardzo trudno rozróżnić na fotografiach terenowych; samca stosunkowo nietrudno rozpoznać po zielonym połysku (o ile się pojawia)
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Michał Gałan Marek Wyszomirski Lucyna Bugiera
- Rozmieszczenie
- P.aureolus w iNat
Łódź 25.05.2022




