Salticidae – Skakunowate
Karapaks pokryty w większości jasnymi włoskami – u samicy zwykle widoczne są również cienkie smugi z rdzawych włosków oraz czarne plamki; u samca rdzawe włoski są znacznie liczniejsze i tworzą charakterystyczny, białordzawy deseń. Odwłok samicy pękaty, z jasnym, szeroki pasem centralnym, od którego w tylnej części odchodzą cienkie linie boczne. Odwłok samca znacznie smuklejszy, rdzawobrązowy z kontrastowo białymi pasami na bokach i stosunkowo wąskim, słabo zaznaczonym pasem centralnym.
- Status. Gatunek południowoeuropejski, liczny w rejonie śródziemnomorskim. W Polsce pojedyncze osobniki znalezione kilkukrotnie w hipermarketach w Lublinie, Sosnowcu i Warszawie zawleczone z transportem granatów i persymon (kaki). Uznaje się, że gatunek ten nie jest w stanie przetrwać polskiej zimy
- Siedlisko. Zarośla kserotermiczne, makia, winnice, sady, ogrody i gaje cytrusowe
- Wymiary. Długość ciała 5.1-5.6 mm
- Aktywność. Wiosna – jesień
- Lokalizacja. Francja, Polska – łódzkie – prawdopodobnie zwleczony z transportem owoców do pobliskiej biedronki
- Pokarm. Aktywnie poluje na drobne bezkręgowce. Nie konstruuje sieci łownych
- Podobne. Przede wszystkim rzadszy Icius subinermis – u samców pas centralny na odwłoku jest szerszy. Samice są bardzo podobne; linie boczne odchodzące od pasa centralnego są na ogół szersze. Samice łatwo pomylić również z Macaroeris nidicolens
- Uwagi. Identyfikacja osobnika z Polski – Robert Rozwałka
- Uwagi 2. Autorzy obserwacji – Bernard Noguès avidal
- Uwagi 3. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
- Więcej o gatunku
- Rozmieszczenie
- I.hamatus w iNat
Łódź 28.09.2020











