Thomisidae – Ukośnikowate
Głowotułów samicy zwykle beżowożółty, samca żółtobrązowy. Ciemne pasy na bokach karapaksu biegną równolegle. Rozległy ciemny wzór na odwłoku jest całkowicie lub niemal całkowicie otoczony cienką, lecz wyraźną czarną linią, która u samicy zwykle jest rozerwana na izolowane plamki. Uda samicy ciemno kropkowane – plamki te nigdy nie są duże. Przednie i środkowe uda samca jednolicie kasztanowobrązowe do wręcz czarnych, pozbawione plamkowania.

Włochy – Teramo 03.07.2025 ♂ Fot. Emanuele Santarelli

1. Status. Szeroko rozsiedlony, miejscami liczny
2. Siedlisko. Łąki, murawy, ugory, skraje lasów, wrzosowiska. Preferuje suche tereny. Chętnie przesiaduje u nasady kęp traw
3. Wymiary. Samica 6-8 mm. Samiec 4-6 mm
4. Aktywność. Od wczesnej fenologicznej wiosny do późnej jesieni, a także w cieplejsze dni zimowe
5. Lokalizacja. Włochy
6. Pokarm. Bezkręgowce, na które poluje z zasadzki. Nie konstruuje sieci łownych
7. Podobne. Od Xysticus ulmi i kilku innych bokochodów odróżnialny po genitaliach
8. Uwagi. Autorka obserwacji – Emanuele Santarelli
9. Rozmieszczenie
10. X.erraticus w iNat

Rodzaj Xysticus - Bokochód

Łódź 15.08.2026

avidal