Diplura
Obecnie widłogonki tworzą rząd stawonogów w gromadzie skrytoszczękich (Entognatha) i są najbliżej spokrewnione z pierwogonkami (Protura), a następnie ze skoczogonkami. Wraz z tymi dwiema grupami tworząc klad siostrzany dla owadów. Widłogonki to drobne stawonogi zasiedlające glebę. Można je też spotkać pod kamieniami, pod odstająca korą, w kompoście czy w jaskiniach. Mają cienki chitynowy oskórek i podobnie jak inne skrytoszczękie nie oddalają się od źródeł wilgoci. Czułki długie, złożone z 19-22 segmentów. Oczu brak. Żuwaczki i szczęki ukryte w puszce głowowej. Odnóża tułowiowe pięcioczłonowe z jednoczłonową stopą. Odwłok 10-segmentowy. Na stronie grzbietowej ostatniego segmentu występują wyrostki rylcowe (cerci), które są członowane i wydłużone u przedstawicieli Campodeidae, do których należą wszystkie 10 dotychczas opisane z Polski gatunki.
- Status. Uznany za gatunek pospolity, choć rzadko spotykany, bo żyjący w ukryciu
- Siedlisko. Wilgotna gleba, humus, próchno; w glebie zasiedla korytarze dżdżownic
- Wymiary. Długość ciała 4-5 mm
- Aktywność. Cały rok
- Lokalizacja. Mazowieckie, lubelskie. Występuje w całym kraju
- Pokarm. Małe nieruchliwe bezkręgowce, drobne korzenie, glony, grzybnia
- Podobne. Gatunek wyróżniający się spośród 10 innych występujących w naszej faunie przedstawicieli rodzaju cechami widocznymi pod powiększeniem mikroskopowym (m.in. układ ząbków i szczecinek na kutykuli, budowa poszczególnych antennomerów). Na fotografii może być inny, siostrzany gatunek
- Uwagi. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski Ricosz
Warszawa 18.02.2024

