Lamprodila mirifica – Chlubek wiązowiec

Buprestidae – Bogatkowate
Poprzednio w rodzajach Scintillatrix, Poecilonota, Ovalisia. Ciało owalne, lśniące, metalicznie złocistozielone, przy bocznych krawędziach zwykle miedzianozłoto połyskujące. Przedplecze z wyraźną, podłużną czarnej smugą po środku. Czarne  plamki na pokrywach wyraźne, stosunkowo rzadko rozmieszczone. Odwłok zakończony parą ostro wyprofilowanych kolcowatych guzków.

L.mirifica

Łęgi Słubickie 23.07.2019 Fot. Marek Adamski

L.mirifica

Grecja – okolice Kokkino Nero 08 VII 2016 Fot. Adam Woźniak

  1. Liczebność. Bardzo rzadki, wykazany z Łęgów Słubickich, Rogalińskiego PK i z Dolnego Śląska
  2. Biotop. Lasy, parki, aleje, chętnie samotnie rosnące wiązy – preferuje stanowiska ciepłe i nasłonecznione. Zwykle przebywa na pniach rośliny żywicielskiej
  3. Wymiary. Długość ciała 11-15 mm
  4. Aktywność. Maj – lipiec. Bardzo dobrze lata. Aktywny w pogodne, ciepłe dni, zwłaszcza w godzinach popołudniowych
  5. Lokalizacja. Grecja, Polska ( lubuskie ). W Polsce na bardzo nielicznych, rozproszonych stanowiskach. Możliwy do odszukania na Wyżynie Łódzkiej
  6. Pokarm. Imagines żywią się liśćmi wiązów. Larwy żerują w drewnie stojących, starych, umierających wiązów
  7. Podobne. ULamprodia rutilans brak czarnej smugi na środku przedplecza, a jego odwłok zakończony jest para łagodnie wyprofilowanych guzków. Lamprodila decipiens różni się min. dłuższym 4-tym członem czułków i punktowaniem pokryw – identyfikacja na podstawie fotografii terenowych bywa bardzo trudna, jednak preferowana roślina żywicielska ułatwia rozpoznanie gatunku
  8. Uwagi. Autorami obserwacji są Marek Adamski Adam Woźniak

Leave a Reply