Cerambycidae – Kózkowate
Znany także jako obwężyn lśniący. Ciało smukłe. Przedplecze prostokątne, bez bocznych wyrostków. Pokrywy metalicznie, niebiesko połyskujące, grubo punktowane.

Dębica 24.02.2017 Fot. Andrzej Trzeciak

Dębica 24.02.2017 Fot. Andrzej Trzeciak

Warszawa – Służew 22.05.2026 Fot. Marek W. Kozłowski

1. Status. Liczna tylko lokalnie w południowej części kraju; rzadko obserwowana
2. Siedlisko. Lasy, parki, aleje, zadrzewienia nadrzeczne
3. Wymiary. Długość ciała 10-13 mm
4. Aktywność. Maj – lipiec
5. Lokalizacja. Podkarpackie (Dębica – imago pozyskane drogą hodowli z gałązki jarząbu), mazowieckie
6. Pokarm. Liście i młoda kora. Larwy rozwijają się w drewnie najrozmaitszych drzew liściastych
7. Podobne. U nieco liczniejszej Stenostola ferrea pokrywy są drobno punktowane, matowe
8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Andrzej Trzeciak Marek W.Kozłowski
9. S.dubia  wbazie BioMap
10. S.dubia w iNat

Łódź 05.03.2017

avidal