Stenurella melanura – Strangalia czarniawa

Cerambycidae – Kózkowate
Głowa, nogi i czułki czarne. Pokrywy u samicy czerwone, z szerokim zaczernieniem wzdłuż szwu i na końcach. U samca żółtobrązowe, zaczernione na końcach, ale znacznie skromniej niż u samicy.

Widzew 11.08.2011

Łódź – Widzew 11.08.2011

Widzew 24.06.2011

Widzew 24.06.2011

Widzew 22.06.2011

Widzew 22.06.2011

Widzew 28.06.2010

Widzew 28.06.2010

  1. Liczebność. Bardzo pospolita
  2. Biotop. Łąki, przydroża, przytorza, polany, skraje lasów
  3. Wymiary. 5-10 mm
  4. Czas lotu. Maj – sierpień
  5. Lokalizacja.  Łódzkie, Bieszczady. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Pyłek. Larwy żerują w drewnie zarówno drzew liściastych, jak iglastych
  7. Podobne. Przede wszystkim Stenurella bifasciata. Samica różni się czarną przepaską poprzeczną na pokrywach. Samiec bardzo trudny do odróżnienia, zwykle zaczernienie na końcach pokryw jest u niego nieco rozleglejsze; pewność daje ocena barwy ostatnich segmentów odwłoka, czerwonych u S.bifasciata, czarnych u S.melanura. Podobnych jest też kilka innych gatunków z podrodziny Lepturinae, różniących się min. kształtem i owłosieniem przedplecza, czy kolorem czułków
  8. S.melanura w bazie BioMap
S.melanura

Bystre 23.06.2015

S melanura

Bystre 23.06.2015

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s