Otiorhynchus morio – Obryzg

Curculionidae – Ryjkowcowate
Ryjek masywny, na końcu płatkowato rozszerzony. Ciało czarne, błyszczące słabo owłosione przez co wygląda na nagie. Pokrywy płytko, ale wyraźnie rzeźbione. Nogi w tym samym kolorze, co pokrywy. Przednie uda bez zębowatych wyrostków, jedynie miejscowo zgrubiałe.

Soblówka 24.05.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Soblówka 24.05.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Soblówka 24.05.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Soblówka 24.05.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Soblówka 24.05.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Soblówka 24.05.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Soblówka 24.05.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Soblówka 24.05.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

  1. Liczebność. Rzadki
  2. Biotop. Skraje lasów, ziołorośla, polany, brzegi górskich potoków; preferuje tereny wilgotne
  3. Wymiary. Długość ciała 10-12.5 mm
  4. Aktywność. Maj – sierpień
  5. Lokalizacja. Beskid Żywiecki, Bieszczady. Poza górami znany jedynie z okolic Warszawy – na Wyżynie Łódzkiej nie występuje
  6. Pokarm. Żeruje na szczawiach i lepiężnikach
  7. Podobne. Liczbne inne calkowicie czarne obryzgi, których odróżnienie na podstawie fotografii terenowych jest trudne. I tak np. Otiorhynchus obsidianus różni się posiadaniem wyraźnych zębów na przednich udach. Inne gatunki identyfikuje się min, na podstawie proporcji długości członów czułków
  8. Uwagi. Autorami obserwacji są Rafał Celadyn Grzegorz Gierlasiński
  9. O.morio w bazie BioMap
O.morio

Bieszczady 2018 Fot. Rafał Celadyn

Dodaj komentarz