Tychius polylineatus – Przykrąglik koniczyniak

Curculionidae – Ryjkowcowate
Ryjek długi, zakrzywiony łukowato do dołu; trzonki czułków osadzone bardzo blisko wierzchołka ryjka – cecha diagnostyczna rodzaju. Przedplecze pękate, najwęższe w przedniej części, z jasną, pionową smuga centralną; jasnych smug bocznych brak – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Na pokrywach wąskie, żółtobrązowe i białoszare, podłużne pasy. Szew pokryw jasny. Uda ciemniejsze od goleni.

Tychius

Łódź – BRUS 28.03.2020

Tych.polylineatus

Łódź – BRUS 28.03.2020

T.polylineatus

Łódź – BRUS 28.03.2020

T.polylineatus.

Łódź – BRUS 28.03.2020

  1. Liczebność. Pospolity, lecz rzadko obserwowany
  2. Biotop. Skraje lasów, łąki, pola, polany, ugory, przydroża, tereny ruderalne
  3. Wymiary. Długość ciała 2.7-3.3 mm
  4. Aktywność. Marzec – wrzesień. Zimuje imago
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całej Polsce
  6. Pokarm. Żeruje na koniczynach; larwy rozwijają się w wyroślach, w główkach kwiatowych
  7. Podobne. Przede wszystkim Tychius schneideri, u którego uda są jaśniejsze (mniej więcej tak samo ubarwione, jak golenie), a na bokach przedplecza widoczne są jasne smugi. Podobne są także Tychius lineatulus (ciemniejszy, pasy na pokrywach mniej kontrastowe) i Tychius paralellus ( pasy na pokrywach szersze, a przedplecze wyraźnie węższe i mniej pękate )
  8. T.polylineatus w bazie BioMap

 

Leave a Reply