Meloe brevicollis

Meloidae – Majkowate
Ciało czarne, z mniej bądź bardziej intensywnym niebieskim lub fioletowym połyskiem. Przedplecze wyraźnie węższe od głowy, w zarysie prostokatne, o szerokości przekraczającej długość, pozbawione owłosienia. Pokrywy z drobnymi zmarszczkami. Patrząc od nasady kolejne człony czułków coraz bardziej zgrubiałe.

Świętokrzyskie Fot. Mariusz Gwardjan

  1. Liczebność. Nieliczna i rzadko obserwowana oleica
  2. Biotop. Rozmaite suche tereny otwarte
  3. Wymiary. Długość ciała 8-22 mm; samice wyraźnie większe od samców
  4. Aktywność. Kwiecień – czerwiec
  5. Lokalizacja. Świętokrzyskie
  6. Pokarm. Soczyste części roślin. Larwy żywią się pyłkiem i nektarem zgromadzonym przez dzikie pszczoły, do gniazd których dostają się jako pasażerowie „na gapę”, uczepiwszy się wcześniej odwiedzającej kwiaty pszczoły
  7. Podobne. Inne oleice. Najbardziej pospolite w Polsce Meloe proscarabaeus i Meloe violaceus można odróżnić po węższym przedpleczu (nieco „dłuższe niż szersze”). Meloe variegatus charakteryzuje się silnym złocistopurpurowym połyskiem. U Meloe cicatricosus przedplecze jest tylko trochę węższe od głowy
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Mariusz Gwardjan
  9. M.brevicollis na Przyroda Świętokrzyska
  10. M.brevicolis w bazie BioMap

avidal

Leave a Reply