Axinotarsus marginalis

Melyridae
Mały czarny bęblikowaty z zielonkawymi lub niebieskawych refleksami. Przedplecze zaokrąglone z pomarańczowymi krawędziami bocznymi. Wierzchołek pokryw pomarańczowy. Samiec ma zmodyfikowany wierzchołek pokryw, co pozwala mu emitować feromony wabiące samice. Golenie przednich nóg częściowo pomarańczowe z ciemną nasadą. Twarz żółta, czułki stosunkowo krótkie.

Warszawa-Służew 26.05.2024 ♀ Fot. Marek W. Kozłowski

  1. Status. Rozpowszechniony, ale rzadszy niż Axinotarsus pulicarius
  2. Siedlisko. Można go spotkać na obrzeżach lasów i na leśnych łąkach, w dolinach rzek i na wrzosowiskach
  3. Wymiary. Długość ciała 2.5–2.7 mm
  4. Aktywność. Maj – sierpień
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Pyłek; posila się głównie na kwitnących trawach. Drapieżne larwy rozwijają się w butwiejącym drewnie
  7. Podobne. Pospolitszy Axinotarsus pulicarius ma wyraźnie dłuższe czułki, a przednie golenie czarne. U Axinotarsus ruficollis przedplecze jest w całości czerwone
  8. Uwagi . Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
  9. A.marginatus w bazie BioMap
  10. A.marginalis w iNat

Warszawa 01.06.2024

Marek W.Kozłowski

2 thoughts on “Axinotarsus marginalis

Zostaw odpowiedź