Metoecus paradoxus – Sąsiad dziwaczek

Ripiphoridae – Wachlarzykowate
Znany także pod nazwą natręt. Głowa mała, czarna, z tyłu płasko ścięta. Przedplecze czarne z brunatnożółtymi bokami, o silnie, łukowato, dwukrotnie wyciętej tylnej krawędzi; tylna krawędź przedplecza klinowato wyprofilowana, nachodząca na scutellum. Odwłok pomarańczowy. Pokrywy czarne (samica), lub brunatnożółte (samiec), wyraźnie rozchodzące się wzdłuż szwu pokryw. Znanych jest kilka form barwnych – min. o żółtym odwłoku. Czułki grzebieniaste.

M.paradoxus

Warszawa 04.08.2017 Samiec Fot. Adam Woźniak

  1. Liczebność. Nieliczny. Obserwacje należą do sporadycznych, także ze względu tryb życia DD
  2. Biotop. Ściśle związane z gniazdami os gatunków żywicielskich, stad najczęściej obserwowane w obrębie miast i ludzkich osiedli. Niekiedy przylatuje do sztucznych źródeł światła
  3. Wymiary. Długość ciała 8-12 mm. Larwy pierwszego stadium 0.5-0.7 mm
  4. Aktywność. Imagines obserwowane zwykle późnym latem i wczesną jesienią, znacznie rzadziej wiosną. Opuszczają gniazda gatunku żywicielskiego na krótko w celu odbycia aktu kopulacji, po czym giną
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Imagines nie pobierają pokarmu. Larwy prowadzą pasożytniczy tryb życia w gniazdach Vespula germanica i Vespula vulgaris; być może także innych os. Larwa pierwszego stadium (typu triungulinus) jest endoparazytoidem czerwia – kiedy jest gotowa do linienia wygryza się z wewnątrz ciała ofiary, przechodzi wylinkę i przemieszcza w pobliże jego głowy. Tam wygryza drugi otwór, przez który wysysa wciąż żywego czerwia. Począwszy od drugiego stadium rozwojowego jest więc ektopasożytem. Przechodzi następne linienia; poza narządem gębowym larwa osy zostaje pożarta całkowicie
  7. Podobne. Nietrudny do rozpoznania
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Adam Woźniak
  9. M.paradoxus w bazie BioMap
  10. Więcej o gatunku

Leave a Reply