Metoecus paradoxus – Sąsiad dziwaczek

Ripiphoridae – Wachlarzykowate
Znany także pod nazwą natręt. Głowa mała, czarna, z tyłu płasko ścięta. Przedplecze czarne z brunatnożółtymi bokami, o silnie, łukowato, dwukrotnie wyciętej tylnej krawędzi; tylna krawędź przedplecza klinowato wyprofilowana, nachodząca na scutellum. Odwłok pomarańczowy. Pokrywy czarne (samica) lub brunatnożółte (samiec), wyraźnie rozchodzące się wzdłuż szwu pokryw. Znanych jest kilka form barwnych – m.in. o żółtym odwłoku. Czułki grzebieniaste.

Gryfino 04.09.2013 Fot. Bogdan Pałka

  1. Status. Nieliczny. Obserwacje należą do sporadycznych, także ze względu na tryb życia DD
  2. Siedlisko. Ściśle związane z gniazdami os gatunków żywicielskich, stąd najczęściej obserwowane w obrębie miast i ludzkich osiedli. Niekiedy przylatuje do sztucznych źródeł światła
  3. Wymiary. Długość ciała 8-12 mm. Larwy pierwszego stadium 0.5-0.7 mm
  4. Aktywność. Imagines obserwowane zwykle późnym latem i wczesną jesienią, znacznie rzadziej wiosną. Opuszczają gniazda gatunku żywicielskiego na krótko w celu odbycia aktu kopulacji, po czym giną
  5. Lokalizacja. Mazowieckie, zachodniopomorskie
  6. Pokarm. Imagines nie pobierają pokarmu. Larwy prowadzą pasożytniczy tryb życia w gniazdach Vespula germanica i Vespula vulgaris; być może także innych os. Larwa pierwszego stadium (typu triungulinus) jest endoparazytoidem czerwia – kiedy jest gotowa do linienia wygryza się z wewnątrz ciała ofiary, przechodzi wylinkę i przemieszcza w pobliże jego głowy. Tam wygryza drugi otwór, przez który wysysa wciąż żywego czerwia. Począwszy od drugiego stadium rozwojowego jest więc ektopasożytem. Przechodzi następne linienia; poza narządem gębowym larwa osy zostaje pożarta całkowicie
  7. Podobne. Nietrudny do rozpoznania
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Adam Woźniak Bogdan Pałka
  9. M.paradoxus w bazie BioMap
  10. Więcej o gatunku
  11. M.paradoxus w iNat
M.paradoxus

Warszawa 04.08.2017 ♂ Fot. Adam Woźniak


Łódź 28.11.2023

avidal

Zostaw odpowiedź