Staphylinus erythropterus – Kusak czerwonopokrywy

Staphylinidae – Kusakowate
Głowa czarna. Przedplecze czarne, bez złocistego obrzeżenia przy podstawie. Pokrywy skrócone, czerwone. Tarczka żółto owłosiona. Na tergitach plamki ze złotych włosków. Nogi i nasadowe człony czułków czerwone.

Staphylinus

Łódź – BRUS 11.06.2019

Las żeromiński 19.05.2014

Las żeromiński 19.05.2014

Ceteń 23.04.2015

Ceteń 23.04.2015 Kolejny osobnik, który nie chciał pozować

  1. Liczebność. Nie jest rzadki
  2. Biotop. Lasy, łąki, ogrody; przebywa zwykle w ściółce lub pod kamieniami
  3. Wymiary. Długość ciała 14-18 mm
  4. Aktywność. Od wiosny do jesieni
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Drapieżny (chętnie poluje na ślimaki nagie, larwy owadów, wije)
  7. Podobne. Platydracus stercorarius i Platydracus latebricola nie mają żółto owłosionej tarczki a kształt ich głowy jest odmienny. U Staphylinus caesareus i Staphylinus dimidiaticornis tylne krawędzie przedplecza pokryte są w mniejszym lub większym stopniu złocistymi włoskami. Podobny jest też rzadki Dinothenarus fossor
  8. S.erythropterus w bazie BioMap

 

2 thoughts on “Staphylinus erythropterus – Kusak czerwonopokrywy

  1. „Scutellum żółte” – u wszystkich naszych gatunków Staphylinus tarczka jest czarna. Żółte są włoski na niej. Najłatwiejsza do zauważenia różnica pomiędzy Staphylinus i Platydracus to kształt głowy, a nie kolor tarczki. „Scutellum” to termin niejednoznaczny, może odnosić się do mesoscutellum lub ukrytego pod pokrywami metascutellum. Polska „tarczka” w przypadku chrząszczy praktycznie zawsze odnosi się do mesoscutellum, więc jest mniej problematyczna.

Leave a Reply to Paweł Jałoszyński Cancel reply