Bombyliidae – Bujankowate
Ciało pokryte złocistymi i białymi, a miejscowo także czarnymi włoskami. Oczy samicy rozdzielone czołem, oczy samca stykają się ze sobą na długim odcinku. Przy tylnej krawędzi oka brak rzędu czarnych włosków przypominających rzęsy. Tylne krawędzie tergitów z czarnymi włoskami. Przy nasadzie każdego ze skrzydeł obecne czarne szczecinki – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Główka przezmianki ciemna. Nogi czarne poza żółtymi w 2/3 długości goleniami. Skrzydła przezroczyste, tylko przy krawędzi kostalnej i w części nasadowej żółtawo przyciemnione; komórki R i M różnej długości.
Niemcy 13.05.2023 Fot. Gilles San Martin
Niemcy 13.05.2023 Fot. Gilles San Martin
Niemcy 13.05.2023 Fot. Gilles San Martin
- Status. Lokalna, rzadko obserwowana. Odnaleziona w dolinie Nidy, na Wyżynie Sandomierskiej i w Pieninach
- Siedlisko. Zdecydowanie preferuje murawy kserotermiczne
- Wymiary. Długość ciała 7.5-10 mm
- Aktywność. Kwiecień – czerwiec
- Lokalizacja. Niemcy
- Pokarm. Nektar. Larwy są pasożytami gniazdowymi – zjadają najpierw zgromadzony w norce pyłek, a potem larwę gospodarza, czyli któryś z gatunków pszczół gniazdujących w ziemi
- Podobne. Inne złociste bujanki o przezroczystych skrzydłach, bardzo trudne do odróżnienia.
- I tak główka przezmianki u Bombylius canescens jest ciemna. U bardzo podobnej Bombylius vulpinus szczecinki przy nasadzie skrzydeł są żółte. Inne gatunki z rodzaju różnią się m.in. brakiem czarnych włosków na tylnych krawędziach tergitów i ubarwieniem nóg. U Anastoechus nitidulus twarz jest silnie, długo owłosiona. Podobnym gatunkiem jest też bujanka Systoechus ctenopterus którą można rozpoznać po tej samej długości komórkach R i M
- Uwagi. Autor obserwacji – Gilles San Martin
- Uwagi 2. Nazwa gatunkowa nadana przez Insektarium
- B.cinerascens w iNat
Łódź 19.02.2025