Bombyliidae – Bujankowate
Ciało pokryte złocistymi i białymi, a miejscowo także czarnymi włoskami (rejon twarzy i czoła). Oczy samicy rozdzielone czołem, oczy samca stykają się ze sobą na długim odcinku. Przy tylnej krawędzi oka obecny rząd czarnych włosków przypominający rzęsy. Twarz krótko owłosiona. Główka przezmianki jasna – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Brak ciemnych włosków za tylną krawędzią oka. Skrzydła przezroczyste, tylko przy krawędzi kostalnej i w części nasadowej żółtawo przyciemnione; komórki R i M różnej długości.
Niemcy 13.05.2023 ♀ Fot. Gilles San Martin
Niemcy 13.05.2023 ♀ Fot. Gilles San Martin
Niemcy 13.05.2023 ♀ Fot. Gilles San Martin
- Status. Liczna lokalnie, głównie na południu kraju – w tym w dolinie Nidy, w Górach Pieprzowych i w Pieninach
- Siedlisko. Preferuje murawy kserotermiczne i murawy naskalne
- Wymiary. Długość ciała 7.5-11 mm
- Aktywność. Maj – lipiec
- Lokalizacja. Niemcy
- Pokarm. Nektar. Larwy są pasożytami gniazdowymi – zjadają najpierw zgromadzony w norce pyłek, a potem larwę gospodarza, czyli któregoś z gatunków pszczół gniazdujących w ziemi
- Podobne. Inne złociste bujanki o przezroczystych skrzydłach, bardzo trudne do odróżnienia. I tak główka przezmianki u Bombylius minor, Bombylius cinerascens, Bombylius posticus i Bombylius venosus jest ciemna; niektóre z nich pozbawione są rzęs za oczami. U Anastoechus nitidulus twarz jest silnie, długo owłosiona. Podobnym gatunkiem jest też bujanka Systoechus ctenopterus którą można rozpoznać po tej samej długości komórkach R i M
- Uwagi. Autor obserwacji – Gilles San Martin
- Uwagi 2. Nazwa gatunkowa nadana przez Insektarium
- B.canescens w iNat
Łódź 19.02.2025