Conopidae – Wyślepkowate
Ubarwienie czarno-żółte, bez czerwonych akcentów. Proboscis (ryjek) długie, skierowane ukośnie ku górze. Odwłok nie jest silnie zwężony u nasady. Pleuryty (płytki boczne tułowia) bez srebrzystych plam. Scutellum dwubarwne, czarno-żółte. Uda żółte z szeroką czarną obwódką wierzchołkową.
Struga Dobieszkowska 14.06.2011
Warszawa – Ogród Botaniczny PAN 24.07.2021 Fot. Sylvester Kociniak
Potok Wielka Puszcza 14.07.2024 Fot. Jerzy Tomiak
Warszawa – Ogród Botaniczny PAN 24.07.2021 Fot. Sylvester Kociniak
- Status. Pospolity, miejscami liczny. Występuje w całym kraju
- Siedlisko. Polany, łąki, murawy, skraje lasów, parki, ogrody, zarośla
- Wymiary. Długość ciała 9-13 mm
- Aktywność. Maj – sierpień
- Lokalizacja. Łódzkie, mazowieckie, małopolskie
- Pokarm. Nektar. Larwy rozwijają się w odwłokach imagines różnych żądłówek, wśród których wymienia się rodzaje Osmia i Bombus
- Podobne. Pozostałe wyślepki Conops można wykluczyć w oparciu o cechy podane na górze strony. Gatunki z rodzaju Leopoldius mają krótkie proboscis, a te z rodzaju Physocephala odwłok silnie zwężony w przedniej części i odmienne użyłkowanie. Podobne długoczułkie bzygowate Syrphidae (Ceriana conopsoides czy Sphiximorpha subsessilis) różnią się m.in. użyłkowaniem, prostym, nie zagiętym na końcu odwłokiem i budową czułków
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Jerzy Tomiak Sylvester Kociniak avidal
- C.flavipes w iNat
Potok Wielka Puszcza 14.07.2024 Fot. Jerzy Tomiak
Łódź 29.01.2014