Drosophilidae – Wywilżnowate
Oczy duże, czerwonobrązowe, u obu płci rozdzielone szerokim czołem. Głowa zawsze nieco jaśniejsza od brązowego lub pomarańczowobrązowego tułowia. Przy wewnętrznych krawędziach oczu dwie kontrastowo białe linie. Tak samo jasne dwie linie występują na scutum i na bokach tułowia. Linie na scutum zachodzą dalej na scutellum, na którym lekko zbliżają się ku sobie. Odwłok żółtopomarańczowy.
Hiszpania – Almeria 19.11.2022 Fot. faluke
Grecja 29.08.2025 Fot. Paolo Mazzei
- Zasięg. Gatunek kosmopolityczny zasiedlający tropikalne, subtropikalne i podzwrotnikowe regiony wszystkich kontynentów, a także północne stany USA i południowe krańce Kanady. W Europie znana z Włoch, Grecji, Hiszpanii i Portugalii
- Siedlisko. Rozmaite tereny naturalne i synantropijne
- Wymiary. Długość ciała 2.5-3.5 mm
- Aktywność. W warunkach synantropijnych cały rok. Wiele pokoleń w sezonie
- Lokalizacja. Grecja, Hiszpania. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Imagines i larwy żywią się bakteriami i grzybami rozwijającymi się na gnijących, uszkodzonych (regularnie współwystępuje z wywilżnami z rodzaju Drosophila, które uszkadzają owoce), przejrzałych bądź opadłych owocach. Jak dotąd wyróżniono około 80 roślin żywicielskich (stan na rok 2026) – w tym truskawki, figi, nektarynki, czy winogrona
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju (jeszcze co najmniej 57) różnią się m.in. kształtem i liczba białych linii na scutum – maksymalnie widocznych jest do siedmiu takich linii. Najłatwiej pomylić ją z Zaprionus africanus i Zaprionus gabonicus, których zasięg ograniczony jest do Afryki
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Paolo Mazzei faluke
- Z.indianus w iNat
Łódź 10.08.2026