Empididae – Wójkowate
Ciało szaroczarne łącznie z nogami. Proboscis (trąbka) długie, skierowane w dół. Scutum wyniesione (mucha sprawia wrażenie garbatej) z ciemnymi, mało kontrastowymi pasami. Na wewnętrznej stronie tylnych ud rząd doskonale widocznych, choć krótkich szczecin. Na przednich i środkowych stopach brak wyraźnego oszczecenia. Skrzydła przyciemnione; żyłka R4+5 nierozwidlona na końcu.
Grupa gatunkowa Rhamphomyia sulcata skupia kilka gatunków, które można odróżnić po analizie budowy genitaliów. W Polsce na pewno występują Rhamphomyia sulcata i Rhamphomyia cinerascens oraz wykazana dopiero w 2014 roku Rhamphomyia sulcatella. Brak natomiast R.sulcatina i R.subcinerascens (w ostatnim przypadku sprawa jest skomplikowana, ponieważ wg niektórych źródeł R.cinerascens i R.subcinerascens są synonimami).
Las żeromiński 06.05.2014 ♂
Las żeromiński 06.05.2014 ♂
Las żeromiński 06.05.2014 ♂
- Status. Przynajmniej niektóre gatunki pospolite i liczne
- Siedlisko. Lasy, parki, ogrody, zarośla
- Wymiary. Długość ciała R.sulcata 6-8 mm
- Aktywność. Kwiecień – wrzesień
- Lokalizacja. Łódzkie, śląskie
- Pokarm. Imagines i larwy drapieżne
- Podobne. Gatunki z grupy gatunkowej Rhamphomyia albosegmentata również mają szczecinki na wewnętrznej stronie tylnych ud, a poza tym dodatkowe włoski na nogach. Gatunki z rodzajów Empis i Hilara wyróżniają się rozwidloną na końcu żyłką R4+5
- Uwagi. W czasie rójki samce przekupują samice prezentem w postaci złowionej zdobyczy
- Uwagi 2. Oznaczenie osobnika z 2014 roku Paul Beuk
- Uwagi 3. Autorzy obserwacji – Aleksander Dorda avidal
- R.sulcata w iNat
Cieszyn 19.04.2020 ♂ Fot. Aleksander Dorda
Cieszyn 19.04.2020 ♂ Fot. Aleksander Dorda
Łódź 16.04.2015