Rhamphomyia sulcata s.l. – Grabierka

Empididae -Wójkowate
Ciało szaroczarne, łącznie z nogami. Proboscis długie, skierowane w dół. Przedplecze wyniesione ( mucha sprawia wrażenie garbatej ) z ciemnymi, mało kontrastowymi pasami. Na wewnętrznej stronie tylnych ud rząd doskonale widocznych szczecin. Skrzydła przyciemnione; żyłka R4+5 nierozwidlona na końcu.

Grupa gatunkowa Rhamphomyia sulcata skupia kilka gatunków, które można odróżnić po analizie budowy genitaliów. W Polsce na pewno występują Rhamphomyia sulcata i Rhamphomyia cinerascens oraz wykazana dopiero w 2014 roku Rhamphomyia sulcatella ( brak aktualizacji na FE ). Brak natomiast R.sulcatina i R.subcinerascens ( w ostatnim przypadku sprawa jest skomplikowana, ponieważ wg niektórych źródeł R.cinerascens i R.subcinerascens są synonimami ).

Las żeromiński 06.05.2014

Las żeromiński 06.05.2014

Las żeromiński 06.05.2014

Las żeromiński 06.05.2014

Las żeromiński 06.05.2014 Samiec

Las żeromiński 06.05.2014 Samiec

  1. Liczebność. Pospolite
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla
  3. Wymiary. R.sulcata 6-8 mm
  4. Czas lotu. Kwiecień – wrzesień
  5. Lokalizacja. Las żeromiński
  6. Pokarm. Imagines i larwy drapieżne
  7. Podobne. Gatunki z grupy gatunkowej Rhamphomyia albosegmentata również mają szczecinki na wewnętrznej stronie tylnych ud, a poza tym dodatkowe włoski na nogach. Gatunki z rodzajów Empis i Hilara wyróżniają się rozwidloną na końcu żyłką R4+5
  8. Uwagi. W czasie rójki samce przekupują samice prezentem w postaci złowionej zdobyczy
  9. Uwagi. Oznaczenie Paul Beuk

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s