Fanniidae – Zgniłówkowate
Poprzednio pod nazwą Piezura boletorum. Oczy nagie, duże, czerwonobrązowe, u samic rozdzielone szerokim, a u samca wąskim czołem. Palpi (głaszczki) żółte. Scutum szare, silnie oszczecone. Przed szwem tułowiowym dwie pary szczecinek dc (dorsocentral setae); za szwem trzy pary szczecinek dc. Scutellum szare z żółtopomarańczowym wierzchołkiem. Odwłok żółtopomarańczowy z szaroczarnymi plamkami na bokach niektórych tergitów; przez środek odwłoka zwykle przebiega ciemna, wąska, podłużna linia. Wszystkie uda i golenie żółte. Stopy szaroczarne. Pierwsze dwa człony czułków żółte; człon trzeci czarnoszary. Skrzydła przezroczyste; komórka R5 otwarta. Żyłka analna A2 silnie, łukowato wygięta (w tej rodzinie tylko w rodzaju Euryomma żyłka ta jest również wygięta, choć ewidentnie słabiej) – istotna cecha diagnostyczna odróżniająca gatunki z tego rodzaju od cechujących się prostą lub niemal prostą żyłką A2 muchowatych Muscidae.
- Status. Rzadka i mało znana
- Siedlisko. Skraje lasów, polany, parki, ogrody, łąki, tereny ruderalne, wiejskie zabudowania, ogrody, pastwiska
- Wymiary. Długość ciała około 5-6 mm
- Aktywność. Kwiecień – październik
- Lokalizacja. Ukraina
- Pokarm. Nektar, pyłek, spadź. Larwy żywią się martwą materią organiczną; żerują m.in. w ekskrementach, kompostownikach i butwiejącej ściółce
- Podobne. Drugi krajowy gatunek z rodzaju – liczniejsza Piezura pardalina (poprzednio Piezura graminicola) różni się ciemniejszymi czułkami i goleniami. Bardzo podobne są także inne gatunki z rodziny o żółtych udach – Fannia ornata i Fannia posticata oraz Euryomma peregrinum
- Uwagi. Autor obserwacji – naturalist_ua
- P.graminicola w iNat
Łódź 28.01.2026

