Muscidae – Muchowate
Tak jak innych przedstawicieli rodzaju, oczy u obu płci rozdzielone szerokim czołem. Stopy przednich nóg u samców niezmodyfikowane. Tułów z trzema ciemniejszymi pręgami na scutum. Boczne (presuturalne) szczecinki tułowia ułożone w dwa rzędy. Scutum, szczególnie u samic, z rozległą jasną białą plamą po środku. Odwłok samca smuklejszy, z białosrebrzyście lśniącymi pasmami oraz okrągłymi plamkami na bokach ostatniego tergitu; odwłok samicy bez takiej plamy. Na przodzie twarzy dwa płatki z białosrebrzyście odblaskującymi na słońcu powierzchniami, co rzucająca się w oczy obserwującemu już z dalszej odległości, szczególnie gdy muchy prezentują je w trakcie zalotów lub rytualnych pojedynków samców. Zalecające się samce uporczywie biegają po wahadłowych łukach (częstotliwość 2 s(-1), średni promień 2,5 cm, prędkość liniowa 0,130 m/s). Biegi w prawą i lewą stronę są równie prawdopodobne. Przebiegi okrężne są przerywane przerwami o średnim czasie trwania 0,35 s. Zbadano, że samica postrzega samca jako cel stymulujący jej 2 na 2 ommatidia i poruszający się z prędkością kątową ponad 200 stopni/s w kierunku poziomym po drodze około 50 stopni do następnego stanowiska samca. Samiec natomiast utrwala obraz samicy w wąskim sektorze przednim ommatidiów, przy 6-7 razy mniejszej prędkość kątowej. Jeśli samica chodzi, samiec łączy śledzenie z dobrowolnymi tańcami okrężnymi. Rywalizujące samce krążą wokół siebie w odległości mniejszej niż 15 mm, ale raczej nie wchodzą ze sobą w bliski kontakt.
Wisła – rez. Wyspy Świderskie; łacha (ławica) rzeczna ♀ 15.07.2010 Fot. Marek W. Kozłowski
Wisła – rez. Wyspy Świderskie; łacha (ławica) rzeczna ♀ i ♂15.07.2010 Fot. Marek W. Kozłowski
- Status. Liczna we właściwych sobie siedliskach
- Siedlisko. Wynurzone lekko nad wodę powierzchnie pozbawionych roślinności piaszczyste łachy (prawidłowo: ławice) większych rzek
- Wymiary. Długość ciała 5-6 mm
- Aktywność. Maj – sierpień
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Dorosłe wysysają martwe owady, ale też aktywnie polują na stadia larwalne mniejszych owadów zasiedlających wilgotne powierzchnie ławic.
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju różnią się detalami ubarwienia ciała oraz rozmieszczeniem i wielkością szczecinek porastających tułów i nogi. Podobna i pospolita Lispe tentaculata (należąca do tego samego kladu gatunków) zasiedla raczej porośnięte roślinami pobrzeża mniejszych zbiorników wodnych. Zaloty samców nie są u tego gatunku tak długie i uporczywe
- Uwagi. Identyfikacja osobników Nikita Vikhrev
- Uwagi 2. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
- L.consanguinea w iNat
Zaloty samca (nieudane)
Warszawa 22.02.2024