Opomyzidae – Niżnicowate
Głowa, tułów, scutellum i nogi żółtopomarańczowe. Odwłok zwykle czarny, tylko u nasady pomarańczowy. Skrzydła przezroczyste z czarną plamą wierzchołkową i zaczernionymi żyłkami poprzecznymi. Dwa bliźniacze gatunki można odróżnić jedynie na podstawie analizy budowy 8 sternitu, zwykle niewidocznego nawet z widoku od spodu.
Łódź – Młynek 12.06.2011 ♀
Inwałd 04.08.2023 Fot. Jerzy Tomiak
Łódź – Młynek 12.06.2011 ♀
Łódź – Widzew 17.06.2014 ♀
- Status. Oba gatunki pospolite i liczne
- Siedlisko. Zarośla, polany, skraje lasów, łąki, murawy
- Wymiary. Długość ciała 3-5 mm
- Aktywność. Kwiecień – październik
- Lokalizacja. Łódzkie, małopolskie
- Pokarm. Pokarm płynny. Larwy żerują na trawach
- Podobne. U bardzo podobnej Geomyza martineki skrzydła są nieco szersze, a czarna plama wierzchołkowa mniej rozległa – jednak tylko analiza budowy 8 sternitu daje pewność oznaczenia
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Jerzy Tomiak avidal
- G.balachowskyi w iNat
- G.hackamni w iNat
Inwałd 04.08.2023 Fot. Jerzy Tomiak
Modlica 25.09.2012 ♀
Łódź – Widzew 17.06.2014 ♀
Łódź – Młynek 12.06.2011 ♀
Łódź – Młynek 12.06.2011 ♀
Łódź – Młynek 12.06.2011 ♀
Łódź – Widzew 17.06.2014 ♀
Łódź – Widzew 17.06.2014 ♀
Łódź – Widzew 17.06.2014 ♀ Tyłeczek
Łódź 01.02.2014