Paraplatypeza atra – Urodka czarna

Platypezidae – Urodkowate
Oczy samicy rozdzielone czołem, oczy samca stykają się ze sobą; oczy samca dwubarwne – w górnej części czerwonobrązowe, w dolnej szaroczarne. Na czole samca kępka włosków. Scutum u samca aksamitnie, intensywnie czarne, u samicy szaroczarne. Tułów lekko wyniesiony, nieco „garbaty” Odwłok u obu płci czarny, stosunkowo zwarty. Nogi czarne; tylne stopy tylko delikatnie zgrubiałe u samca, silnie zgrubiałe u samicy. Skrzydła przezroczyste, o użyłkowaniu charakterystycznym dla gatunku – żyłka M rozwidlona na końcu.

P.atra

Łódź – BRUS 22.06.2019 ♂

P.atra

Łódź – BRUS 22.06.2019 ♂ Widoczne użyłkowanie charakterystyczne dla gatunku

  1. Liczebność. Pospolita, lecz rzadko obserwowana
  2. Biotop. Głównie lasy
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 2.5-3.7 mm, samca 2.7-3.9 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – październik
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Spadź. Larwy mycetofagiczne, rozwijają się w owocnikach drobnołuszczaków, zwłaszcza w drobnołuszczaku jelenim Pluteus cervinus
  7. Podobne. Samca bardzo łatwo pomylić z Kesselimyia chandleri, który jednak ma silniej zgrubiałe tylne stopy, subtelnie odmienne użyłkowanie i w Polsce przypuszczalnie nie występuje; także z samcami z rodzajów Platypezina (przyciemnione skrzydła) i Platypeza (detale użyłkowania), zwłaszcza Platypeza bicincta (nie wiem, czy występuje w Polsce). Gatunki z rodzaju Agathomyia są znacznie smuklejsze, a żyłka M nie jest rozwidlona. U samicy Lindneromyia dorsalis tylne stopy są słabiej zgrubiałe. Samice również bardzo podobne do niektórych innych gatunków z rodziny (choć czarny odwłok znacznie zaniża liczbę kandydatek) – ich pewna identyfikacja zwykle wiąże się z ryzykiem błędu.

Leave a Reply